“ถึงข้าจะขี้เกียจฆ่าพวกเจ้า แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าคนอื่นที่อยู่ในแผนการของพวกเจ้าจะปล่อยพวกเจ้าไปนี่” มู่เฉียนซีกล่าว
“มู่เฉินซี ในเมื่อเจ้าต่ำทรามถึงเพียงนี้ เช่นนั้นข้าก็ไม่อาจปล่อยเจ้าไปแต่โดยดีเช่นกัน” เจ้าตำหนักเมิ่งกล่าวอย่างมืดมน
“มู่เฉินซีรู้ว่าสมบัติทั้งหมดของตำหนักเทพวิญญาณหลับใหลอยู่ที่ใด นางต้องการที่จะฮุบทั้งหมดเอาไว้ พวกเจ้าจะต้องไม่ปล่อยนางไป จะต้องไม่…” นำเสียงของเจ้าตำหนักเมิ่งแหลมสูงเป็นที่สุด
นางอยากที่จะให้คนเหล่านั้นจัดการกับมู่เฉินซี แต่ทว่าแผนการที่นางปรารถนานั้นมันผิดถนัดเลยทีเดียว
ถึงคราวนี้พวกเขาจะรอดตายมาได้อย่างหวุดหวิด แต่พวกเขาก็ไม่ได้โง่เช่นกัน เพราะพวกเขาได้รู้ธาตุแท้ของพวกนางแล้ว แล้วพวกเขาจะปล่อยให้นางหลอกเหมือนครั้งก่อนได้อย่างไรกัน!
ตอนนี้มู่เฉินซีสามารถยืนอยู่ตรงนี้ได้อย่างปลอดภัย และยังสามารถสังหารสัตว์ประหลาดที่แสนอันตรายเช่นนั้นได้ อีกทั้งยังทำให้หญิงชั่วร้ายทั้งสองต้องตายอย่างเลวร้ายอีกด้วย ความสามารถของนางนั้นน่าสะพรึงกลัวจริง ๆ
“แม่นางมู่คือผู้มีพระคุณที่ช่วยชีวิตพวกเรา เดิมทีแล้วสมบัติของตำหนักเทพวิญญาณหลับใหลก็ควรที่จะเป็นของนางอยู่แล้ว”
“ใช่แล้ว หญิงชั่วอย่าง
