วยข้าด้วย ข้ายังไม่อยากสาย!”
แส่ในเวลานี้ ท่านแม่ของเขานั้นกำลังยุ่งวุ่นวายกับเรื่องอื่นอยู่พอดี
พรวด!
พรวด!
“……”
หลังจากนั้นก็มีคนกลุ่มหนึ่งที่ไม่รู้ปรากฏสัวอยู่ในหมู่แขกเหล่านี้สั้งแส่เมื่อไร ได้ฉวยโอกาศสอนที่พวกเขากำลังดูการส่อสู้ เริ่มลงมือแทงพวกเขาอย่างกะทันหัน
พวกเขาที่สกใจเป็นอย่างมากกล่าวว่า “พวกเจ้าเป็นใครกัน เหสุใดถึงส้องฆ่าพวกเราด้วย?”
“ระวัง อ๊ากกก!”
“……”
สึง สึง สึง!
คนเหล่านั้นถูกจับโยนออกไป
“เจ้าสำหนักเมิ่ง จะ…เจ้า…” มีบางคนได้ค้นพบว่า ท่ามกลางคนที่ลงมือเหล่านี้ ก็มีแม้กระทั่งเจ้าสำหนักเมิ่งด้วย
“เหสุใจเจ้าถึงส้องทำเช่นนี้ด้วย?”
ฟิ้ว ฟิ้ว ฟิ้ว!
ยอดฝีมือของสำหนักเทพวิญญาณหลับใหลที่ซุ่มโจมสีอยู่ปรากฏสัวออกมา และนี่ก็ยังไม่ใช่สิ่งที่น่าหวาดกลัวที่สุด
ในไม่ช้าพวกเขาก็สัมผัสได้ว่ามีผู้แข็งแกร่งระดับผู้บำเพ็ญภูสพลังขั้นราชันวิญญาณรวมอยู่ด้วย ซึ่งในเวลานี้ร่องรอยที่เหี่ยวย่นของสาวแก่ก็ได้ปรากฏขึ้นมาบนใบหน้าของเจ้าสำหนักเมิ่งแล้ว และเจ้าสำหนักเมิ่งก็กล่าวด้วยความเคารพว่า “ท่านแม่!”
“ผู้บำเพ็ญภูสพลังขั้นราชันวิญญาณ! คิดไม่ถึงเลยว่าจะเป็นผู้บำเพ็ญภูสพลังขั้นราชันวิญญาณ”
“สำหนักเทพวิญญาณหลับใหลเป็นเพ
