ออกไปแล้วกล่าวว่า “ข้าจะสู้กับเจ้า!”
เขาพุ่งทะยานไปทางมู่เฉียนซี เพื่อพยายามที่จะใช้พลังปีศาจล่วงล้ำเข้าไปในร่างของมู่เฉียนซี และยังต้องการที่จะใช้พลังปีศาจทำลายพลังวิญญาณของมู่เฉียนซีอีกด้วย
แต่ทว่าด้วยร่างกายของมู่เฉียนซีเคยผ่านการฝึกฝนจากสายฟ้าที่รุนแรงนานาชนิดมาซ้ำแล้วซ้ำเล่า มันจึงทำให้พลังปีศาจที่ครึ่ง ๆ กลาง ๆ นี้ไม่สามารถใช้งานใด ๆ ได้เลย
ร่างทั้งสองสว่างวาบขึ้น จากนั้นก็ปะทะเข้าด้วยกันราวกับสายฟ้าอย่างไรอย่างนั้น คุณชายรองเมิ่งยากที่จะจินตนาการออกว่าคนที่เขาต่อสู้ด้วยนั้นเป็นเพียงผู้บำเพ็ญภูตพลังขั้นมหาจักรพรรดิแห่งภูตระดับแปดคนหนึ่งเท่านั้น ซึ่งเรื่องนี้มันเป็นไปไม่ได้เลย
เขารู้สึกถึงเลือดที่พลุ่งพล่านไปทั่วร่างกาย แต่ทว่าสถานที่แห่งนี้กลับไม่มีเรื่องอะไรเกิดขึ้นเลยแม้แต่น้อย
“เหตุใดเจ้าถึงไม่เป็นอะไรเลยล่ะ? นี่มันเป็นไปไม่ได้…”
“ที่จริงแล้วเจ้าใช้วิธีไหนในการป้องกันกันแน่?”
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “ถึงแม้ว่าทักษะวิญญาณของเจ้าจะทรงพลังและแข็งแกร่งมาก แต่ก็สูญเสียพลังวิญญาณไปมากแล้วเช่นกัน และข้าก็รู้สึกว่าตอนนี้เจ้าน่าจะใช้พลังไปจนหมดแล้ว เช่นนั้น พวกเรามาจบมันกันเถอะ!”
แผ่นหลังของเขารู้สึกว่าร
