เจ้าตำหนักเมิ่งกล่าวว่า “แม่นางมู่โปรดวางใจ ข้าจะต้องเชิญเจ้าสำนักฉู่มาอย่างแน่นอน ถึงอย่างไรนี่ก็เป็นงานแต่งงานของลูกสาวข้า ข้าไม่ทำอย่างลวก ๆ อยู่แล้ว”
มู่เฉียนซีกล่าวด้วยรอยยิ้มว่า “นี่มันใช่เลยล่ะ”
เมิ่งเสี่ยวชิงกล่าวว่า “แม่นางมู่ ตอนนี้ท่านปล่อยท่านพี่สี่ของข้าได้หรือไม่ ตอนนี้ท่านพี่สี่ของข้าคงจะทรมานมากแล้ว”
“แน่นอนว่าไม่มีปัญหาอยู่แล้ว!”
มู่เฉียนซีเก็บพัดวิหคเฟิงหลิงและถอยหลังออกมา แต่ทว่าในเวลานี้เอง แววตาของเมิ่งเสี้ยวก็ส่องประกายชั่วร้ายออกมา จากนั้นเขาก็พุ่งตรงไปหามู่เฉียนซีด้วยมือข้างหนึ่งที่ปกคลุมไปด้วยพลังสีดำนั่น
“มู่เฉินซี เจ้าตายไปซะเถอะ!”
ในตอนที่เขากำลังลงมือนั้น เสี่ยวโม่โม่ที่ไม่ได้อ่อนแอ ก็ได้ใช้เพลิงหงส์อมตะแห่งความมืดกลืนกินคนทั้งคนเข้าไปเช่นกัน
เสี่ยวโม่โม่กล่าวอย่างโมโหเป็นอย่างมาก “รังแกเจ้านายของข้า คนที่สมควรตายมันคือเจ้าต่างหาก”
“อ๊ากกก!” เปลวเพลิงที่น่าสะพรึงกลัวนั้นทำให้เมิ่งเสี้ยวเจ็บปวดเป็นอย่างมาก และเปลวเพลิงที่เต็มไปด้วยพลังของเพลิงหงส์อมตะนี้ ก็เป็นสิ่งที่เมิ่งเสี้ยวไม่สามารถต่อต้านได้
ในเวลานี้ เจ้าตระกูลเมิ่งได้เริ่มลงมือแล้ว นางใช้พลังเย็นเยือกผนึกเปลวเพลิงนี้ลงไป และ
