ียงแค่คำตอบเดียวเท่านั้น มิเช่นนั้นข้าก็ไม่รังเกียจที่จะออกแรงกดลงไปที่คอของเมิ่งเสี้ยวเพิ่มอีกสักหน่อยหรอกนะ!”
ฟึ่บ! บนคอของเมิ่งเสี้ยวปรากฏรอยเลือดไหลออกมา เขาสูดอากาศที่เย็นยะเยือกเข้าไปด้วยความเจ็บปวด
คนอื่น ๆ ต่างจ้องมองด้วยความตื่นตะลึง มู่เฉินซีผู้นี้กำลังจะเอาชีวิตของคุณชายสี่มาข่มขู่เจ้าตำหนักเมิ่งอย่างนั้นหรือ?
ช่างบ้าไปแล้วจริง ๆ สถานที่แห่งนี้คืออาณาเขตของตำหนักเทพวิญญาณหลับใหล หากคุณชายสี่มีเรื่องร้ายแรงเกิดขึ้น นางก็จะต้องตายอย่างไม่ต้องสงสัยเป็นแน่!
พวกเขากล่าวว่า “แม่นางมู่ เจ้าอย่าหุนหันพลันแล่นเลยขอรับ!”
“มีอะไรก็พูดกันดี ๆ สิ เจ้าตำหนักเมิ่งใจดีและอ่อนโยนกับเจ้ามาตลอดเลยนะ”
“……”
.
.
.
