สำหรับคำพูดนี้ของเมิ่งเสี่ยวชิง มู่เฉียนซีตอบกลับไปว่า “เจ้ารู้จักอายเสียบ้างเถอะ!”
หลังจากนั้น มู่เฉียนซีก็สาวเท้าออกไป และสีหน้าของเมิ่งเสี่ยวชิงก็บูดบึ้งมากเลยทีเดียว
นางรักษาหน้ากากจอมปลอมที่สมบูรณ์แบบเอาไว้ได้เสมอ แต่คิดไม่ถึงเลยว่าหลังจากที่ได้มาพบเจอกับมู่เฉินซีอีกครั้ง นางกลับต้องล้มเหลวเช่นนี้
น่ารังเกียจนัก!
ผู้นำตระกูลเซี่ยโหวต้องการที่จะปกป้องเมิ่งเสี่ยวชิง แต่ผลก็คือมู่เฉียนซีได้เดินออกไปจากตรงนั้นเสียแล้ว
พวกเขาได้รออยู่ในตำหนักเทพวิญญาณหลับใหลเป็นการชั่วคราว และเหลิ่งหนิงจือกล่าวว่า “นายท่าน ท่านคิดว่าคุณหนูเมิ่งผู้นั้นจะจัดการกับพวกเราอย่างไร?”
มู่เฉียนซีกล่าวตอบว่า “คาดว่าพวกเขาน่าจะรอให้พวกเราเคลื่อนไหวก่อน อีกทั้งยังรู้แล้วว่าพวกเจ้าเป็นคนของหอหมอปีศาจ หากพวกเขาวางยาพิษแล้วละก็ ข้าคงจะสงสัยในสติปัญญาของพวกเขามากเลยทีเดียว”
เป็นอย่างที่คาดไว้ ว่าอาหารเลิศรสที่ส่งมานั้นไม่ได้วางยาพิษ และยังอร่อยมากอีกด้วย
มู่เฉียนซีเพลิดเพลินเป็นอย่างมาก และหลังจากนั้นก็กล่าวว่า “ไปกันเถอะ! ไปเดินเล่นรอบ ๆ กัน แม้จะหาศิษย์พี่ไม่เจอ แต่ก็ต้องหาอาจารย์ให้เจอให้ได้”
“เจ้าค่ะ!”
ในตอนที่มู่เฉียนซีอ
