ติต่อแขกได้เป็นอย่างดีจริง ๆ!”
คนอื่น ๆ รวมไปถึงเหลิ่งหนิงจือต่างมีแววตาที่ขุ่นมัว แต่ทว่าแววตาของมู่เฉียนซีกับสดใสเป็นอย่างมาก
คนเหล่านี้กล่าวอย่างประหลาดใจว่า “นี่มันจะเป็นไปได้อย่างไร? คิดไม่ถึงเลยว่าเจ้าจะไม่เป็นอะไรเลย”
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “กระบวนท่าเช่นนี้เมิ่งเสี่ยวชิงต่างก็เคยใช้มาแล้ว พวกเจ้าคิดว่าข้าจะโดนกระบวนท่านี้อีกเป็นครั้งที่สองหรือ?”
“เสี่ยวโม่โม่ เผาดอกไม้เหล่านี้ให้ราบเป็นหน้ากองเลย”
“เจ้าค่ะ นายท่าน!”
เพลิงหงส์อมตะแห่งความมืดพุ่งทะยานออกมา ไม่เพียงแต่พุ่งไปยังทุ่งดอกไม้เหล่านั้น แค่มันยังพุ่งไปที่ชายชุดดำเหล่านั้นอีกด้วย
พวกเขารีบถอยหลังออกไปอย่างรีบร้อน และไม่อยากที่จะเผชิญหน้ากับเพลิงหงส์อมตะแห่งความมืดนี้
เมื่อดอกไม้ถูกเผาจนสิ้นแล้ว พวกของเหลิ่งหนิงจือก็ได้สติกลับคืนมา เมื่อพวกเขารู้ว่าติดกับของคนพวกนี้เข้าแล้ว ก็รู้สึกหงุดหงิดเป็นอย่างมาก
เมื่อเห็นว่าพวกเขาคิดจะล่าถอย เหลิ่งหนิงจือก็กล่าวอย่างโกรธเคืองว่า “อย่าหนีนะ!”
ตูมมม โครมมม!
พวกเขาเหล่านั้นทั้งหมดถูกขวางเอาไว้ อีกทั้งยังถูกโจมตีจนล้มลงไปบนพื้นอีกด้วย
เปลวเพลิงสีดำที่โหมไหม้อยู่ทางนี้ ต้องดึงดูดให้มีคนมาแน่น
