ให้เจ้าด้วย”
หลังจากที่เข้ามาแล้ว แน่นอนว่าผู้นำตระกูลเซี่ยโหวก็อยากที่จะมอบของขวัญให้อย่างรวดเร็วอยู่แล้ว
ทันทีที่ผู้นำตระกูลเซี่ยโหวพูดจบ เขาก็ให้ลูกน้องหยิบเอาของกล่องขวัญขนาดใหญ่ชิ้นหนึ่งออกมา
เมื่อเปิดกล่องของขวัญออกมา ก็พบว่าทั้งหมดนั้นต่างก็เป็นของล้ำค่าอย่างไม่ต้องสงสัย
บนใบหน้าของเมิ่งเสี่ยวชิงคลี่ยิ้มออกมาพลางกล่าวว่า “ขอบคุณท่านลุงเซี่ยโหว เสี่ยวชิงมีความสุขมากจริง ๆ”
ทักษะการแสดงของเมิ่งเสี่ยวชิงนั้นสมบูรณ์แบบมากจริง ๆ เมื่อผู้นำตระกูลเซี่ยโหวมองนางก็ทำให้นึกถึงลูกสาวของตนเองขึ้นมา และก็ยิ่งทำให้รู้สึกไม่ดีกับมู่เฉียนซีมากขึ้นไปอีก
เขากล่าวว่า “เจ้ากับจือเอ๋อร์ของข้าเป็นราวกับพี่น้องกัน เมื่อเห็นเจ้าก็รู้สึกเหมือนกับเห็นนางอย่างไรอย่างนั้น หลังจากนี้อีกสองวันเจ้าก็จะแต่งงานแล้ว แน่นอนว่าข้าไม่อาจทำให้เจ้าอึดอัดใจได้ แต่มันน่าเสียดายจริง ๆ ที่นางไม่อาจเข้าร่วมได้”
ผู้นำตระกูลเซี่ยโหวเหลือบมองไปที่มู่เฉียนซีอย่างดุร้าย
มู่เฉียนซีครุ่นคิดอยู่ในใจว่า หากลูกสาวของผู้นำตระกูลเซี่ยโหวจือสามารถมาได้ นั่นคงไม่ใช่เพราะนางจะมาร่วมงานแต่งงาน แต่น่าจะมาเพื่อทำลายงานแต่งนี้ และแก้แค้นให้ตนเองเสีย
