สที่จะรอดชีวิต พวกเขาหลายคนก็กล่าวอย่างกระตือรือร้นว่า “ข้าจะไป!”
“ข้าจะไปเอง!”
“ในตำหนักเทพข้ามีตำแหน่งที่ดีเลยทีเดียว”
“ท่านลุงของข้าเป็น…”
มู่เฉียนซีชี้ไปที่คนคนหนึ่งแล้วกล่าวว่า “เช่นนั้นเจ้าเป็นคนไป”
“ขอรับ!”
หลังจากที่คนผู้นั้นถูกปล่อยตัวไป เขาก็จากไปด้วยความเร็วสูงสุดราวกลับมีชีวิตขึ้นมาในทันที
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “โรงเตี้ยมแห่งนี้อยู่ไม่ได้แล้ว ไปจองโรงเตี้ยมอีกแห่งหนึ่งก็แล้วกัน ทุกคนไปพักผ่อนเถอะ พรุ่งนี้พวกเราจะได้มีพละกำลังมากพอที่จะไปเป็นแขกของตำหนักเทพวิญญาณหลับใหล”
“ขอรับ!”
“อีกอย่าง จัดการห่อของขวัญชิ้นใหญ่นี้ให้ดีด้วย” และมู่เฉียนซีก็กวาดสายตามองไปที่ผู้บำเพ็ญภูตพลังขั้นภูตศักดิ์สิทธิ์ที่อยู่ที่นี่
คนเหล่านี้อยู่ในความสับสน จัดการห่อของขวัญอย่างนั้นหรือ? นี่เห็นว่าพวกเขาเป็นอะไรกัน?
เหลิ่งหนิงจือพยักหน้าพลางกล่าวว่า “นายท่านโปรดวางใจ ข้าเข้าใจแล้ว มา ๆ ๆ ๆ คิดหาวิธีซื้อชุดเจ้าบ่าวสักสิบกว่าชุดมาให้ได้ จากนั้นเตรียมกล่องแดงอีกหลาย ๆ ใบ และโยนเจ้าพวกนี้ใส่เข้าไปซะ”
สิ่งที่เรียกว่าของขวัญล้ำค่า แน่นอนว่าต้องเป็นเจ้าพวกนี้นี่แหละ
นางไม่ต้องการจะเปลืองเงินให้ผู้หญิงอย่างเมิ่งเสี
