แต่ทว่า เมื่อมาฟังคำพูดของผู้นำสมาคม เขา…เขารู้สึกว่าโดนใส่ร้ายอย่างไม่เป็นธรรมอย่างยิ่ง
มู่เฉียนซีมองไปทางมู่หรงโช่วพลางกล่าวว่า “คุณชายมู่หรง ข้ารู้สึกว่าทักษะหลอมอาวุธของข้ายังขาดอะไรบางอย่าง ในเมื่อท่านเลิกเก็บตัวพอดี จะช่วยชี้แน่ะข้าสักสองสามวันได้หรือไม่?”
มู่หรงโช่วกล่าวอย่างเย็นชาว่า “ไสหัวไปซะ!”
ตอนแรกไม่ตอบรับ แต่ตอนนี้กลับเอ่ยขึ้น นางผู้หญิงคนนี้จะต้องจงใจอย่างแน่นอน ฉะนั้นมู่หรงโช่วจึงไม่ได้ให้เกียรตินางเลย!
ผู้นำสมาคมกล่าวอย่างโกรธเคือง “โชว่เอ๋อร์ เกิดอะไรขึ้นกับเจ้ากัน? เจ้าพูดกับแม่นางมู่เช่นนี้ได้อย่างไร ที่แม่นางมู่ถูกจับตัวไปคราวนี้เป็นเพราะสมาคมหลอมอาวุธของพวกเรา ฉะนั้นก็ควรที่จะชดใช้ให้นางอย่างดีสิ”
“ชี้แนะสักหน่อยมันจะเป็นอะไรไป? พรสวรรค์ของแม่สาวน้อยมู่ดีถึงเพียงนี้ มันทำให้เจ้าอึดอัดตรงไหนกันล่ะ”
“……”
เมื่อต้องเผชิญหน้ากับน้ำเสียงที่บ่นไม่หยุดหย่อยของผู้นำสมาคม สุดท้ายแล้วมู่หรงโช่วจึงทำได้เพียงแค่ยอมแพ้ และตอบตกลงเท่านั้น
เขามองไปทางมู่เฉียนซีพลางกล่าวว่า “หากเจ้าอยากเรียน ก็ตามข้ามา!”
หลังจากนั้นมู่หรงโช่วก็หันกลับไป มู่เฉียนซีที่ไล่ตามไปก็กล่าวขึ้นมาว่า “คุณชายมู่หรง ไม่ใช่ว่า
