ม!
มู่เฉียนซีไม่ได้รับบาดเจ็บ และผู้เฒ่าหลัวก็เกรี้ยวกราดเป็นอย่างมาก
“เฟิงอวิ๋นซิว นี่เจ้าหมายความว่าอย่างไรกันแน่? ดูท่าแล้วเจ้าคิดที่จะฝ่าฝืนคำสั่งของฝ่าบาทจริง ๆ อย่างนั้นสินะ เจ้าลงมือฆ่าหญิงสาวคนนั้นแต่กลับปล่อยให้เงาของตนเองไปปกป้องหญิงสาวคนนั้นด้วย ช่างดีเหลือเกิน!”
นี่ไม่ใช่ความต้องการของเขา แต่เฟิงอวิ๋นซิวรู้ดีว่าต้องไม่มีคนเชื่อเขาเป็นแน่
ท้ายที่สุดแล้วนอกจากตัวเขาเอง ใครเล่าจะสามารถมาควบคุมร่างเงาของตนเองได้อีก?
และพลังเงาที่เหลือเพียงน้อยนิดของเขาก็หมดลง และมันก็หายไปจากเบื้องหน้าของมู่เฉียนซี
มู่เฉียนซีหรี่ตาลง ร่างจริงของอวิ๋นซิวหลงลืมไปทั้งหมดแล้ว และจำได้เพียงแต่ความภักดีที่มีต่อมู่หลินหลางเท่านั้น แต่ทว่าร่างเงาของเขานั้นกลับยังไม่หลงลืม จึงทำเรื่องทั้งหมดนี้ออกมาตามสัญชาตญาณนั่นเอง
ที่จริงแล้วมู่หลินหลางทำอะไรกับเขากันแน่นะ? นางจะหาทางฟื้นฟูความจำของเขาให้ได้ และเมื่อถึงตอนนั้นค่อยให้เขาเป็นคนเลือกด้วยตนเอง
ในเวลานี้นางรู้สึกสงสัยเล็กน้อยว่าอันที่จริงแล้วเป็นเพราะความรู้สึกที่ลึกซึ้งของอวิ๋นซิวที่ทำให้ต้องจ่ายไปมากมายถึงเพียงนั้น
