อยู่ปกป้องท่าน ตามที่ได้รับมอบหมายไว้ได้อีกแล้ว!”
“เสี่ยวโม่โม่ จงออกมา ขวางเฟิงอวิ๋นซิวไว้ให้ข้า!”
เสี่ยวโม่โม่พุ่งทะยานออกมา และขวางเฟิงอวิ๋นซิวเอาไว้ จากนั้นนางก็พุ่งไปยังทิศทางที่ลุงหานอยู่
เข็มยาบินออกไป ลุงหานกล่าวว่า ”แม่นางมู่ อย่าได้เปลืองแรงเปล่าเลย ท่านรีบพาคุณชานออกไปเถิด สถาพร่างกายของข้าเป็นเช่นไรข้าย่อมรู้ดี ไม่มีประโยชน์แล้ว! เจ้ารีบหนีไปกับคุณชายเถอะ ข้าจะ…”
พรวด!
ยาเข็มนั้นปักลงไปตรงหน้าอกของลุงหาน และลุงหานก็มองไปทางนางด้วยความประหลาดใจ
ฉงหมิงตะโกนออกมาว่า “มู่เฉินซี เจ้ากำลังทำอะไรน่ะ?”
“ช่วยชีวิตคนไง?”
“เจ้าแน่ใจนะว่าไม่ได้กำลังฆ่าคนน่ะ?”
“ความสามารถหลักของข้าคือนักปรุงยา เจ้าโปรดอย่าได้ตั้งคำถามกับข้าเลย”
แน่นอนว่าฉงหมิงไม่ได้สงสัยในตัวของมู่เฉียนซี แต่ทว่าลุงหานกำลังจะหมดลมหายใจจริง ๆ แล้วนางกำลังทำอะไรอยู่กันแน่?
ชายชราในชุดดำมองไปทางเฟิงอวิ๋นซิวที่กำลังติดพันอยู่กับเสี่ยวโม่โม่พลางกล่าวว่า ”นายน้อยเฟิง ฝ่าบาทให้เจ้ามาเป็นผู้รับผิดชอบการปฎิบัติภารกิจในครั้งนี้ และให้ข้าเป็นคนฟังคำสั่งการของเจ้า แ
