ให้แน่ชัด ว่าเจ้าสิ่งนี้มันคืออะไรกันแน่?
มู่เฉียนซีกล่าวถามว่า “พิฆาตวิญญาณ ตอนนี้เจ้าจะบอกข้าได้หรือยัง ว่าสิ่งนี้คืออะไรกันแน่!”
นางเอามือไปวางบนหินก้อนนั้น และพลังวิญญาณธาตุอัคคีก็ปกคลุมมันเอาไว้ แต่กลับทำอันตรายหินก้อนนี้ไม่ได้เลยแม้แต่นิดเดียว
“ยอดเยี่ยมมาก แม้แต่เปลวเพลิงของข้ายังทำอะไรมันไม่ได้เลย! ดูท่าแล้วมันจะไม่ธรรมดาจริง ๆ”
“นั่นเป็นเพราะว่าพลังของลูกแมวน้อยยังอ่อนแอมากเกินไป” พิฆาตวิญญาณลุกขึ้นมายืนอยู่ข้างกายมู่เฉียนซี มือของเขาวางอยู่ข้างมือที่เรียวบางของมู่เฉียนซีคู่นั้น
“เปลวเพลิงของพวกเราเหมือนกัน และหากข้าต้องการจะทำลายหินก้อนนี้ ก็เป็นเรื่องที่ง่ายดายมาก!”
เปลวเพลิงที่แข็งแกร่งยิ่งกว่าได้กลืนกินหินก้อนนี้ และด้วยความพยายามเพียงพริบตาเดียว หินก้อนนี้ก็เปลี่ยนไปมีขนาดเล็กลงทันที
ทั้งสองควบคุมพลังเปลวเพลิงกลับคืนมา และทันทีที่เปลวเพลิงหายไป ก็เหลือเพียงหยกใสขนาดเท่าเล็บมือชิ้นหนึ่งที่ลอยอยู่ในอากาศ
มู่เฉียนซีเอื้อมมืออกไปหยินหยกก้อนนั้นไว้ และสัมผัสได้ว่าหยกก้อนนี้ผิดปกติเป็นอย่างมาก ซึ่งดูเหมือนว่ามันจะมีพลังแห่งความโกลาหลอยู่ด้วย
พิฆาตวิญญาณเหลือบมองไปที่หินก้อนนั้นอ
