ำสมาคมเฮยกับคุณชายฉงหมิงประชันกันแล้ว การเสนอราคาของพวกเขาในแต่ละครั้งเกินจริงถึงเพียงนั้น ดูท่าครั้งนี้พวกเราจะมาเสียเที่ยวเสียแล้วล่ะ”
ผู้นำสมาคมกล่าวอย่างอารมณ์เสียว่า “เจ้าหนุ่มนั่นบ้าไปแล้วหรือ จะหาเรื่องประชันกับเจ้าจิ้งจอกเฒ่าหน้าดำนั่นไปทำไมกัน? มหาวัตถุศักดิ์สิทธิ์เทพของเขามีมากมายจนแทบจะไม่มีที่วางอยู่แล้ว”
แน่นอนว่า พวกเขาก็ไม่ได้ตั้งใจทำให้คนอื่นขุ่นเคืองใจมากนักเช่นกัน ฉะนั้นหินแร่บางชนิดที่ไม่จำเป็นนักฉงหมิงก็จะไม่เสนอราคา
หินแร่ส่วนใหญ่ได้ถูกผู้นำสมาคมเฮยประมูลแข่งได้ไปในราคาสูง และหินแร่ส่วนน้อยก็ถูกฉงหมิงเป็นคนประมูลไป ซึ่งเห็นได้ชัดว่าคนที่สูญเสียมากที่สุดเป็นผู้นำสมาคมเฮยอย่างแน่นอน
ท่ามกลางการแข่งประมูลที่ดุเดือดครั้งแล้วครั้งเล่า ก็ได้มาถึงช่วงสุดท้ายแล้ว และสินค้าประมูลชิ้นสุดท้ายก็ถูกนำออกมา
ก้อนหินขนาดใหญ่นั้น ปกคลุมไปทั่วทั้งเวทีการประมูล และมันก็ทำให้ผู้ประมูลต้องไปอยู่อีกด้านหนึ่งเลยทีเดียว
หินแร่นี้มีขนาดใหญ่มาก แต่กลับมืดสลัวไม่เปล่งประกายเลยสักนิด
นักหลอมอาวุธที่เก่งกาจทุกคนที่อยู่ภายในงานต่างก็มองไม่ออกว่าเจ้าสิ่งนี้คืออะไร แล