ิทตัวหนึ่งก็กำลังโจมตีมาทางพวกเขาด้วยเปลวเพลิงที่น่าสะพรึงกลัว
“เฮอะ! ข้าก็คิดว่าพวกเขาจะมีลูกไม้อะไรอีก! ก็แค่หงส์น้อยตัวเดียวเท่านั้นเอง!”
“ดูท่าพวกเขาจะไม่มีเล่ห์เหลี่ยมอะไรให้ใช้อีกแล้ว ลงมือได้!”
“……”
ในตอนที่พวกเขากำลังโต้กลับมาอย่างเดือดดาลนั้นเอง
ฟิ้ว ฟิ้ว ฟิ้ว!
การโจมตีอีกระลอกหนึ่งก็ถาโถมเข้ามา “อ๊ากกก!”
กลิ่นอายของขนปีกหงส์ทมิฬเหล่านี้ที่อยู่ภายใต้การอำพรางของเสี่ยวโม่โม่ ทำให้พวกเขาไม่อาจที่จะป้องกันได้ จากนั้นทุกคนก็กระโจนเข้าไปในกลุ่มศัตรูที่กำลังตื่นตระหนกเหล่านั้น
“ฆ่ามัน!” มู่เฉียนซีกล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นชา
“บัดซบเอ้ย! ข้าอยากจะฆ่าพวกเจ้าซะ!”
“สารเลว!”
อีกฝ่ายร้องคำรามออกมาด้วยความโกรธแค้น
พวกเขากำลังอยู่ในสภาพระส่ำระสาย และไม่สามารถใช้การได้ ท่ามกลางการโจมตีที่บ้าคลั่งนับครั้งไม่ถ้วนและยังอยู่ภายใต้การลอบโจมตีจากอาวุธลับที่ไม่อาจป้องกันได้เหล่านั้น ทำให้พวกเขาต้องสังเวยชีวิตไปหลายสิบคนแล้ว
“พลังวายุทำลาย ดาวกระจาย!”
มู่เฉียนซีนั้นรวดเร็วมาก และแน่นอนว่านางต้องเห็นช่องโหว่อยู่แล้ว เมื่อนางเห็นว่าพลังในการต่อสู้มีไม่มากเท่าไรนัก นางก็พุ่งตรงเข้าไปใช้ประโยชน์จากมันทันที!
“พลังวายุจันทราไ
