มู่เฉียนซีก่อนหน้านี้ก็กรีดร้องออกมาอย่างน่าเวทนา
คนอื่น ๆ ต่างตะลึงงันไปแล้วเช่นกัน ผู้บำเพ็ญภูตพลังขั้นมหาจักรพรรดิแห่งภูตระดับแปดผู้นี้จะไม่แข็งแกร่งอย่างไร้เหตุผลไปหน่อยหรือ!
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “ฆ่ามัน! อย่าให้หนีไปได้แม้แต่คนเดียว!”
ทั้งสองฝ่ายต่อสู้กันอย่างรวดเร็ว ทว่าจำนวนของอีกฝ่ายมีมากกว่าพวกเขามากมายนัก มันจึงทำให้พวกเขาจำต้องทุ่มเทพลังต่อสู้อย่างสุดกำลัง
“พวกเจ้านำเอาแร่ซวนออกมาให้อย่างเชื่อฟังเถอะ แล้วข้าจะให้ทางรอดแก่พวกเจ้า มิเช่นนั้นพวกเจ้าจะต้องตายอย่างไม่เหลือซากแน่! รู้จักคิดกันสักหน่อยเถอะ!” ฝ่ายตรงข้ามกล่าวอย่างลำพองใจ
“ให้ยอมแพ้ โจรอย่างพวกเจ้ากำลังฝันกลางวันอยู่สินะ!”
ทั้งสองฝ่ายต่อสู้กันต่อเนื่องอย่างดุเดือด และถึงมู่เฉียนซีจะดูอ่อนแอมากที่สุด แต่อีกฝ่ายที่เป็นศัตรูกลับไม่มีผู้ใดทำอะไรนางได้เลย
เนื่องจากความเร็วของนางนั้นเร็วมากเกินไป จนสัมผัสไม่ได้แม้แต่ชายเสื้อของนางด้วยซ้ำ แล้วจะให้โจมตีได้อย่างไร
ด้วยจำนวนคนที่เหนือกว่า ทำให้พวกเขามีแนวโน้มที่จะล้อมคนของทางมู่เฉียนซีเอาไว้ได้ และไม่คิดที่จะปล่อยให้พวกเขาเหลือรอดไปสักคนเดียว
แต่ในเวลานี้มุมปากของมู่เฉียนซีก็ได้กระตุกยิ้มข
