าลอบโจมตีพวกข้าระหว่างทาง มันไม่ต่ำช้าเช่นนั้นหรือ? นี่คือสิ่งที่พวกเจ้ารนหาที่เอง”
“ฆ่ามัน!”
การโจมตีของอาวุธลับ ทำให้คนเหล่านั้นพ่ายแพ้ราบคาบ และบาดเจ็บล้มตายกันอย่างยับเยิน
ข้อได้เปรียบของการยอมแพ้ เวลานี้มันได้หายไปหมดสิ้นแล้ว ภายใต้การโจมตีครั้งแล้วครั้งเล่าของอีกฝ่าย ทำให้คนของพวกเขามีคนตายมากยิ่งขึ้นไปอีก
ทุกคนรีบหาทางหลบหนีแยกย้ายกันออกไป หลังจากนั้นจึงกล่าวว่า “หนีเร็ว!”
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “ตามไป อย่าปล่อยให้พวกมันหนีไปได้!”
“ขอรับ!”
มู่เฉียนซีไล่ตามหนึ่งคนในคนพวกนั้นไป นางกล่าวว่า “เสี่ยวโม่โม่ จงออกมา ไล่ตามไป!”
แสงสีดำพุ่งไล่ตามคนที่หนีไปก่อนหน้านี้ไป จากนั้นก็ขวางทางของเขาเอาไว้
เขากล่าวด้วยน้ำเสียงมืดมนว่า “แม่สาวน้อย ปล่อยข้าไปเดี๋ยวนี้!”
มู่เฉียนซีกล่าวด้วยรอยยิ้มว่า “เจ้าตายเมื่อไร ข้าจะจากไปแน่นอน แต่หากจะให้ไปตอนนี้ ก็ฝันไปเสียเถอะ!”
“ดูท่าเจ้าคงจะใช้ชีวิตมาจนเบื่อแล้วสินะ ช่างไม่รู้ฟ้าสู้แผ่นดินต่ำเสียจริง!” เขาคำรามออกมาอย่างเย็นชา ทันใดนั้นก็พุ่งเข้าโจมตีมู่เฉียนซี
เป็นถึงผู้บำเพ็ญภูตพลังขั้นภูตศักดิ์สิทธิ์ระดับสามคนหนึ่ง การจะจัดการกับแม่สาวน้อยผู้นี้ เขาคิดว่าแค่นี้ก็เหลือเฟ
