มู่เฉียนซีเลือกเพียงของที่นางต้องการ ซึ่งมีหินแร่ที่หลงเซินเสนอมาให้กับของที่นางหาได้สองชนิดนั้น เท่านี้ก็ถือว่าเป็นจำนวนที่เพียงพอแล้ว
มู่เฉียนซีกล่าวกับหลงเซินว่า “ข้าหามาพอแล้ว ขอกลับก่อนแล้วกัน เจ้าก็ระวังตัวด้วยล่ะ”
ทันทีที่ออกมาจากปากถ้ำ มู่เฉียนซีก็ให้เสี่ยวโม่โม่พากลับไปที่สำนักเจี้ยนเหมินทันที
หลงเซินจึงเริ่มหาหินแร่ใหม่อย่างรีบร้อน เพราะจะต้องรีบกลับไปให้เร็วที่สุด
เมื่อถึงตอนที่หลงเซินกลับมา มู่เฉียนซีก็เริ่มหลอมอาวุธไปได้ระยะหนึ่งแล้ว
ไม่มีทางเลือก คราวนี้นางไม่อยากหลอมอาวุธวิญญาณธรรมดาอีกแล้ว ซึ่งมันทั้งซับซ้อนและใช้ความพยายามกว่ามาก ไม่แน่อาจทำเสร็จไม่ทันตามเวลา ฉะนั้นจำเป็นที่จะต้องทำให้เร็วเข้าไว้
หลงเซินเตรียมของที่จะใช้ในการหลอมอาวุธอย่างรวดเร็ว แม้ว่าจะช้าไปหนึ่งชั่วยาม แต่เขาจะไล่ตามให้เร็วที่สุดอย่างแน่นอน
หลงเซินเป็นลูกศิษย์ที่ได้รับการสั่งสอนมาอย่างเอาใจใส่จากนักหลอมอาวุธที่แข็งแกร่งที่สุดของกองกำลังระดับสี่คนหนึ่ง แม้ว่าเขาจะมีพลังในการต่อสู้ที่แย่มาก แต่ความสามารถในการหลอมอาวุธนั้นไม่เลวเลย
หากไม่ใช่เพราะมู่เฉินซีมาที่นี่ คาดว่าในบรรดาคนรุ่นใหม่นี้ ความสามารถในก
