งานชุมนุมอัจฉริยะคราวนั้น
“คงไม่ใช่มู่เฉินซีที่ข้าคิดคนนั้นหรอกใช่ไหม! นะ…นี่…”
ทันทีที่มู่เฉียนซีมาถึงสมาคมนักหลอมอาวุธก็ได้แสดงความสามารถในการหลอมอาวุธที่วิปลาสอันทัดเทียมกับมู่หรงโช่วออกมา ดังนั้นแม้ว่าจะมีชื่อที่เหมือนกันมาก แต่ก็ไม่เคยสงสัยว่าจะเป็นอัจฉริยะอันดับหนึ่งในรายชื่อของดินแดนทางทิศใต้ผู้นั้น
อย่างไรเสียผู้บำเพ็ญภูตพลังขั้นจอมภูตที่มีพรสรรค์ต้านสวรรค์ผู้นั้น จะสามารถหลอมอาวุธได้ยอดเยี่ยมถึงเพียงนั้นได้อย่างไร?
น่าจะเป็นเพียงชื่อที่เหมือนกันเท่านั้น ซึ่งคนของสมาคมนักหลอมอาวุธต่างก็รู้สึกเช่นนั้น รวมไปถึงผู้นำสมาคมด้วย
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “ท่านผู้นำสมาคมเดาได้ถูกต้องแล้ว คนของสมาคมนักหลอมอาวุธไม่มีใครรู้จักข้า แต่ต้องมีคนของสำนักเจี้ยนเหมินที่เป็นกองกำลังระดับสี่เคยเห็นข้าแน่ ข้าได้ทำให้สำนักหลางซิงและตระกูลเซี่ยโหวต้องขุ่นเคืองใจ และคาดว่าพวกเขาจะต้องมาหาเรื่องเป็นแน่”
ผู้นำสมาคมจ้องมองไปที่มู่เฉียนซีอย่างตื่นตะลึง “คิดไม่ถึงว่าจะเป็นเรื่องจริง หัวใจดวงน้อยของข้าตกใจหนักมาก เจ้ายังเป็นคนอยู่เช่นนั้นหรือ?”
มู่เฉียนซีกล่าวด้วยรอยยิ้มว่า “ก็เพียงแค่บังเอิญได้รับมรดกหลอมอาวุธมาเท่านั้
