นมา “ผู้หญิงคนนั้นคือคนที่ชื่อว่ามู่เฉินซี มาแล้วหรือ?”
“ขอรับ! แม่นางมู่มาถึงที่นี่ตั้งแต่สองสามวันก่อนแล้ว ตอนนี้ผักผ่อนอยู่ที่เรือนทางฝั่งเหนือขอรับ”
ทันทีที่ศิษย์ผู้น้อยคนนั้นตอบเสร็จ ก็ได้ค้นพบว่าศิษย์พี่มู่หรงของพวกเขาได้หายตัวไปอย่างรวดเร็วแล้ว
“ดูท่าแล้วความเป็นมาของแม่นางมู่จะไม่ธรรมดาเลยทีเดียว! แม้แต่คนที่เอาแต่หมกมุ่นอยู่กับการหลอมอาวุธอย่างศิษย์พี่มู่หรงยังมีความสนใจในตัวนางเลย”
“ศิษย์พี่มู่หรงเป็นอัจฉริยะอันดับหนึ่งของสมาคมของพวกเรา ไม่! เป็นเพียงอัจฉริยะนั้นดูจะธรรมดาเกินไป ความสำเร็จในการหลอมอาวุธของเขาเป็นรองแค่ท่านเจ้าสมาคมกับผู้อาวุโสเพียงไม่กี่คนเท่านั้น ถึงมู่เฉินซีจะเก่งกาจสักแค่ไหน แต่เมื่อเทียบกับศิษย์พี่มู่หรงแล้วน่าจะยังห่างชั้นกันอยู่มาก!”
“หรือว่าศิษย์พี่มู่หรงจะชื่นชอบในความงดงามของแม่นางมู่!”
สองสามวันมานี้มู่เฉียนซีฝึกฝนอย่างสงบอยู่ในสมาคมนักหลอมอาวุธมาโดยตลอด ถึงจะมีคนที่สงสัยมาหามากมาย แต่กลับยังไม่พบคนที่นางรอเสียที
เวลานี้มีกลิ่นอายของคนผู้หนึ่งใกล้เข้ามา มีคนมาอีกแล้ว!
ปัง!
ประตูถูกผลักออกอย่างรุนแรง และมู่เฉียนซีก็เงยหน้ามองคนที่ยืนอยู่หน้าประตู
คิ้วโค้งเ