วพวกเขามีความสุขก็ตามใจ”
มู่เฉียนซีขี้เกียจเกินกว่าจะอธิบายอะไร จึงทำแค่เพียงบอกความจริงแก่พวกเขาไป
เป็นอย่างที่คาดการณ์ไว้ ทันทีที่สำนักหลางซิงและผู้นำตระกูลเซี่ยโหวได้รับข้อมูลนี้ก็โกรธเป็นฟืนเป็นไฟ
“มู่เฉินซีช่างกล้าหาญเสียจริง ดีมาก! ไม่คิดว่านางจะกล้ายอมรับ ช่างดีเสียจริง ๆ! คิดจริง ๆ หรือว่าการที่มีหอหมอปีศาจและคุณชายจูเชว่คุ้มครองอยู่ แล้วข้าจะเกรงกลัวนางน่ะ? คุณชายจูเชว่ยังไม่ถึงขั้นปกครองทั่วทั้งดินแดนทางทิศใต้ด้วยมือเดียวเสียหน่อย!”
การตอบสนองของตระกูลเซี่ยโหวนั้นก็รุนแรงมากเช่นกัน “คิดไม่ถึงเลยว่ามู่เฉินซีจะเล่นลิ้นเช่นนี้ คนที่เข้าไปในหอหนานหลิงทุกคน ก็มีเพียงแค่นาง เหยียนเหลียนเจียและฉู่หลีที่มีความสามารถนี้เท่านั้น! อีกทั้งเมิ่งเสี่ยวชิงยังเห็นมากับตา แล้วมันจะผิดได้อย่างไร! คำพูดนั้นของนางหมายความว่าอย่างไรกัน? คิดจะแยกผู้นำตระกูลเซี่ยโหวของพวกเราออกจากตำหนักเทพวิญญาณหลับใหลอย่างนั้นหรือ?”
กองกำลังหลักทั้งสองเต็มไปด้วยจิตสังหาร ขณะเดียวกันฉู่หลีก็มาหามู่เฉียนซีเพื่อที่จะบอกนางว่า เขาต้องการที่จะแยกตัวกลับไปยังสำนักลั่วเยว่
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “ในตอนนี้ข้ากำลังถูกสองกองกำลังหลักไล่ล
