กำลังของพวกเขาทั้งสองเป็นแน่
“ถอยก่อน!”
พวกเขารู้สึกไม่ดี เลยคิดที่จะจากไป แต่ผลกลับถูกเปลวเพลิงขวางทางเองไว้
คมดาบที่ราวกับปีศาจถูกกวาดออกไป “พวกเจ้าต้องการลงมือรังแกซีซี แต่กลับไม่ดูว่าสถานที่แห่งนี้คือที่ใด เมืองหนานหวางทนในความกำเริบเสิบสานของพวกเจ้าไม่ไหวแล้ว”
“ในเมื่อมาแล้ว ก็ทิ้งชีวิตทั้งหมดของพวกเจ้าเอาไว้ที่นี่เสียเถอะ!”
ความสามารถของจูเชว่เปลี่ยนเป็นแข็งแกร่งขึ้นมาแล้ว พวกเขากล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นชาว่า “คุณชายจูเชว่ ท่านคิดจะเป็นปฏิปักษ์กับพวกเราสำนักหลางซิงจริง ๆ อย่างนั้นหรือ?”
“ช่างเป็นเรื่องตลกเสียจริง ในตอนสงครามของหมอหมอปีศาจกับตระกูลตาน ข้าก็มีความบาดหมางกับพวกเจ้าแล้ว หรือว่าพวกเจ้าไม่รู้อย่างนั้นหรือ?”
“เช่นนั้นตระกูลเซี่ยโหวของพวกเราล่ะ! คุณชายจูเชว่ต้องการที่จะแบกรับความโกรธของพวกเราตระกูลเซี่ยโหวอย่างนั้นหรือ? นี่เป็นความแค้นระหว่างมู่เฉินซีกับพวกเรา หรือว่าเพื่อหญิงสาวเพียงคนเดียวท่านถึงกับจะเป็นศัตรูกับพวกเราตระกูลเซี่ยโหวเลยหรือ?”
สุดท้ายแล้วจูเชว่ก็กล่าวอย่างเย้ยหยันว่า “คิดว่าตระกูลเซี่ยโหวของพวกเจ้าเป็นอะไร? แม้แต่สำนักหลางซิงยังดีไม่เท่า ยังคิดที่จะมาชี้นิ้วฉอด ๆ กับคุณ
