“แม่นางน้อย เจ้าพูดอะไรนะ?” เสียงที่กึกก้องนี้ดังสะท้อนอยู่ในหู
แม่นางน้อย สามคำนี้ทำให้ทั้งมู่เฉียนซีและเหยียนต่างก็ตื่นตะลึงไปตาม ๆ กัน หลังจากนั้นมู่เฉียนซีก็ทนไม่ไหวจนต้องหัวเราะออกมา “พรืดด! แม่นางน้อยอย่างนั้นหรือ”
มู่เฉียนซีมองไปทางเหยียนพลางยิ้มน้อยยิ้มใหญ่แล้วกล่าวว่า “แม่นางน้อย สวัสดีจ้ะ!”
สีหน้าของจูเชว่แข็งทื่อขึ้นมาทันที เขาไม่ใช่แม่นางน้อย เขาคือชายหนุ่มต่างหากล่ะ
น่าเสียดายที่การแปลงโฉมของเขานั้นสมบูรณ์แบบมากเกินไป แม้แต่ผู้อาวุโสต่างก็ถูกหลอกไปด้วยอีกคน
จูเชว่กล่าวว่า “ที่แท้ชีวประวัติที่น่าอัศจรรย์ของหอหนานหลิง ก็เป็นสถานที่ที่นักหลอมอาวุธท่านหนึ่งได้ทิ้งเป็นมรดกไว้ให้นี่เอง”
“นั่นมันแน่นอนอยู่แล้ว หอหนานหลิงแห่งนี้เป็นผลงานที่สมบูรณ์แบบที่สุดที่ข้าเคยทำมา ที่ข้าอยู่ที่นี่มาเนิ่นนานถึงเพียงนี้ ก็เพื่อรอคนที่เหมาะสมจะมาเป็นผู้สืบทอดนั่นแหละ”
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “ท่านผู้อาวุโส เหตุใดท่านถึงไม่บอกคนทั้งโลกว่ามรดกที่ท่านทิ้งไว้เป็นสถานที่ของนักหลอมอาวุธท่านหนึ่ง คนส่วนใหญ่ที่มาที่นี่ต่างก็เป็นผู้บำเพ็ญภูตพลังขั้นจอมภูตมาโดยกันทั้งนั้น การที่ท่านจะรอผู้สืบทอดที่เหมาะสมมาถึงมัน
