มู่เฉียนซีจ้องมองไปทางฉู่หลีอย่างประหลาดใจเล็กน้อย “ศิษย์พี่หรือว่าท่านก็ใช่อย่างนั้นหรือ?”
“ข้าไม่ใช่ ร่างกายนี้ของข้าเป็นมนุษย์ แต่ทว่าก่อนหน้านี้ ข้าเป็นเผ่าปีศาจบริสุทธิ์ และยังสามารถใช้พลังของปีศาจได้ด้วย” ฉู่หลีกล่าวตอบ
“ศิษย์พี่ ความจำของท่านฟื้นกลับมาแล้วหรือ?”
“มันยังไม่ได้ฟื้นกลับมาอย่างสมบูรณ์ และยังไม่แน่ใจว่ามังกรศักดิ์สิทธิ์แห่งแสงสว่างอยู่ที่ใดกันแน่? แต่ก็ใกล้แล้วล่ะ ศิษย์น้องรออีกหน่อยเถอะ!” ฉู่หลีกล่าวตอบ
“อื้ม!”
หลังจากที่มู่เฉียนซีและฉู่หลีร่วมมือกัน ห้องโถงที่เหลืออีกสองสามห้องของมู่เฉียนซีนั้นก็เสร็จสมบูรณ์ไปอย่างราบรื่น
และต่อไปมู่เฉียนซีก็ต้องขึ้นไปยังชั้นที่แปด แต่ทว่าฉู่หลียังเหลือห้องโถงใหญ่อีกสองสามห้องที่ยังไม่ได้บุกเข้าไป ดังนั้นจึงต้องการที่จะบุกต่อไป
“ศิษย์น้องรอข้าก่อนนะ!”
หลังจากนั้นฉู่หลีก็ไปฝ่าด่านอย่างไม่พอใจเท่าไรนัก
เหล่าผู้อาวุโสที่อยู่ข้างนอกในเวลานี้ต่างก็ตื่นตกใจกันหมดแล้ว “มีคนสามารถผ่านด่านทดสอบสิบแปดห้องโถงของชั้นที่เจ็ดได้แล้ว อีกทั้งยังไปยังชั้นที่แปดแล้วด้วย!”
“พระเจ้า! ที่จริงแล้วเป็นใครกัน? เหตุใดถึงสามารถทำได้?”
“……”
แต่ละคนต่างก็เผยสีหน้าที่
