ริง ๆ และพลังที่น่าสะพรึงกลัวนั้นก็โหมกระหน่ำเข้าหาเมิ่งเสี่ยวชิงอย่างรุนแรง
“เป็นไปได้อย่างไร?” สีหน้าที่ดูเหลือเชื่อปรากฏขึ้นมาบนใบหน้าของเมิ่งเสี่ยวชิง
“คุณหนูเมิ่ง ดูเหมือนว่าเจ้าจะพลาดไปแล้ว เจ้าไม่ได้มีอะไรดีไปกว่าตู๋กูล่างเลย”
“เจ้าอย่าภูมิใจให้มากนักเลย!” พลังแห่งความมืดยิ่งนานเข้าก็ยิ่งอันตรายมากขึ้นเรื่อย ๆ และพลังของเมิ่งเสี่ยวชิงก็ปะทุขึ้นอีกครั้ง
การโจมตีของธาตุวายุกับการโจมตีของนางปะทะเข้าด้วยกันอย่างรุนแรง แต่ทว่าเมิ่งเสี่ยวชิงกลับไม่มีความได้เปรียบเลยแม้แต่น้อย
เมิ่งเสี่ยวชิงกล่าวพลางกัดฟันกรอด “ไม่คิดเลยว่าพลังธาตุวายุของเจ้าจะบริสุทธิ์โดยไม่มีข้อบกพร่องเลยแม้แต่น้อย ข้าดูถูกเจ้ามากเกินไปจริง ๆ และด้วยเหตุนี้ วันนี้ข้าจึงต้องฆ่าเจ้าให้ได้”
“เจ้าจะฆ่าผู้ใดกัน?” น้ำเสียงที่เย็นยะเยือกดังออกมา และเมิ่งเสี่ยวชิงก็รู้สึกขนพองสยองเกล้าขึ้นมาทันที
คิดไม่ถึงเลยว่าฉู่หลีจะทำลายค่ายกลออกมาได้ ความสามารถของเขาเหนือกว่าที่นางจิตนาการเอาไว้ และเมิ่งเสี่ยวชิงก็ถือว่าเป็นคนที่ฉลาดมากคนหนึ่ง ในเวลาเช่นนี้นางจึงเลือกที่จะหนีออกไปจากหอหนานหลิง
มิฉะนั้นหากไปตกอยู่ในเงื้อมมือฉู่หลี คาดว่านางคงจะไม่มีโอกาสให้ไ