ฉู่หลีไม่แม้แต่จะมองหน้านางเลยด้วยซ้ำ อีกทั้งยังปิดผนึกการได้ยิน ราวกับว่าไม่ต้องการฟังคำพูดที่ไร้สาระนั้นด้วย
ส่วนค่ายกลนี้ หากคิดที่จะทำลายมันก็ต้องใช้พลังมากสักหน่อย และเขาก็ไม่ต้องการที่จะใช้พลังของเขาไปกับสถานที่ที่ไม่สำคัญเช่นนี้
เช่นนั้นฉู่หลีจึงได้เพิกเฉยไปอย่างสมบูรณ์ และถึงเมิ่งเสี่ยวชิงจะสามารถกักขังฉู่หลีเอาไว้ภายในค่ายกลได้ แต่นางก็หมดหนทางที่จะเข้าใกล้เขาเช่นกัน
เซี่ยโหวจือที่ได้รับบาดเจ็บสาหัสกล่าวอย่างโกรธเคืองว่า “ข้าอยากที่จะฆ่าผู้ชายคนนี้เสียจริง ๆ คิดไม่ถึงเลยว่าเขาจะกล้าทำลายความหวังดีของน้องเมิ่งเช่นนี้”
เมื่อได้ยินนางพูดเช่นนี้ แววตาของเมิ่งเสี่ยวชิงก็ฉายแววเย็นยะเยือกออกมา
“ท่านพี่หญิงเซี่ยโหว ข้าไม่อนุญาตให้ท่านพูดเช่นนี้กับคุณชายฉู่” นางกล่าวอย่างโมโหเล็กน้อย
“เฮ้อ! น้องสาวที่แสนโง่เขลาของข้า! เจ้ายังไม่ทันที่จะแต่งงานกับเขาเลย ก็เข้าข้างคนอื่นเสียแล้ว ไม่รู้จริง ๆ ว่าชายผู้นี้มีอะไรดีหนักหนา” เซี่ยโหวจือกล่าวอย่างไม่พอใจ
นางจ้องมองไปที่ฉู่หลีแล้วหล่าวว่า “ใบหน้านี้ก็ดูดีอยู่หรอกนะ! แต่นิสัยไม่น่าทำให้คนชอบได้เลยแม้แต่น้อย”
เมิ่งเสี่ยวชิงกล่าวว่า “เพียงแค่ข้าชอบก็พอ
