ู่เฉียนซีเหวี่ยงพัดวิหคเฟิงหลิงออกไป และเริ่มลงมืออีกครั้ง
“ท่านพี่หญิงเซี่ยโหว อันตราย!” เมิ่งเสี่ยวชิงกระโจนเข้าไป ทำให้เซี่ยโหวจือหลบการโจมตีได้
เมิ่งเสี่ยวชิงกล่าวพลางฝืนยิ้ม “แม่นางมู่เก่งกาจจริง ๆ สมกับที่เป็นอัจฉริยะอันดับหนึ่งของราชวงศ์ตงหวงแห่งดินแดนทางทิศใต้ เสี่ยวชิงผู้นี้สู้ไม่ได้แล้ว”
“อย่าได้พูดจาไร้สาระให้มากความ รีบปลดค่ายกลออกไปจากฉู่หลีเดี๋ยวนี้” มู่เฉียนซีกล่าวอย่างเหลืออด
สาวงามช่วยวีรบุรุษที่เกิดขึ้นก่อนหน้านี้นั้น มู่เฉียนซีก็รู้สึกได้แล้วว่าคุณหนูเมิ่งผู้นี้มีบางอย่างที่ไม่ปกติ แต่เมื่อได้เห็นเช่นนี้ ก็ได้ค้นพบแล้วว่าคนผู้นี้ช่างแสดงได้เก่งมากจริง ๆ
เมิ่งเสี่ยวชิงประคองเซี่ยโหวจือแล้วเดินไปยังค่ายกลนั้น หลังจากนั้นจึงกล่าวกับมู่เฉียนซีว่า “ตกลง ข้าจะฟังแม่นางมู่ จะรีบปลดค่ายกล และปล่อยคุณชายฉู่ออกมา”
ถึงเมิ่งเสี่ยวชิงจะเริ่มคลายค่ายกล แต่มู่เฉียนซีก็ยังรู้สึกว่าหญิงสาวผู้นี้น่าจะมีปัญหามากอยู่ดี ดังนั้นจึงยังไม่ชะล่าใจนัก
ในตอนที่กำลังจะคลายค่ายกลขนาดใหญ่นี้ ก็มีกริชเล่มหนึ่งแทงเข้าไปตรงหน้าอกของเซี่ยโหวจือ และเลือดสด ๆ ก็ไหลทะลักออกมาราวกับน้ำพุ
“น้องเมิ่ง…จะ…เจ้า…เหตุใดเ
