หล่านี้อย่างสุดความสามารถ และการประลองฝีมือที่น่าตื่นเต้นก็ได้เริ่มขึ้นแล้ว
ตูมมมม!
ที่ทางเข้าห้องโถงธนู มีหญิงสาวสองคนเดินเข้ามา
“น้องเมิ่งเก่งมากจริง ๆ หากมีน้องเมิ่งอยู่ด้วยพวกเราจะต้องสามารถผ่านชั้นที่เจ็ดไปได้อย่างปลอดภัยแน่นอน” เซี่ยโหวจือกล่าวอย่างตื่นเต้น
เมิ่งเสี่ยวชิงกล่าวอย่างอ่อนโยนว่า “ท่านพี่หญิงเซี่ยโหวจะชื่นชมข้าเกินไปแล้ว ข้าเพียงแค่โชคดีเท่านั้นเอง”
“ความเก่งกาจของน้องเมิ่ง ไม่ได้เป็นเพราะโชคช่วยอย่างแน่นอน”
ตอนที่พวกนางอยู่ตรงประตูทางเข้าของโถงธนู ก็ได้เจอกับร่างที่คุ้นเคยร่างหนึ่ง และคนผู้นี้ก็คือฉู่หลีนั่นเอง
ฉู่หลีกำลังพักผ่อนอยู่ที่ทางเข้าของโถงธนู ราวกับว่าไม่รีบร้อนที่จะบุกฝ่าผ่านไป เมื่อเมิ่งเสี่ยวชิงมองเห็นเขา ดวงตาของนางก็เปล่งประกายระยิบระยับขึ้นมาทันที จากนั้นนางก็เดินเข้าไป!
“คุณชายฉู่ คุณชายฉู่ท่านตื่นเถอะ!”
“คุณชายฉู่ ท่านบาดเจ็บอย่างนั้นหรือ?”
“ฉู่…”
เซี่ยโหวจือกล่าวว่า “น้องเมิ่ง เจ้าจะอ่อนโยนเกินไปแล้ว ดูข้านะ!”
“ฉู่หลี ตื่นขึ้นมาเดี๋ยวนี้ เจ้ายังมีชีวิตอยู่ไหม? น้องเมิ่งของข้ากำลังเรียกเจ้าอยู่ เจ้าไม่ได้ยินอย่างนั้นหรือ? รีบตื่นขึ้นมาเร็วเข้า!” เซี่ยโหวจือบุ่มบ่ามยิ่งกว
