ตึงง!
ประตูใหญ่ของชั้นที่หนึ่งถูกเปิดออก และร่างหนึ่งก็พุ่งทะยานออกไปราวกับพายุหมุนอย่างไรอย่างนั้น ซึ่งมนผู้นั้นก็มือตู๋กูล่าง
เขาหันหน้ากลับไปมองมู่เฉียนซีอย่างบึ้งตึง พวกเจ้ารอข้าก่อนเถอะ!
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “พวกเราก็รีบไปกันเถอะ!”
ฟิ้ว ฟิ้ว ฟิ้ว!
ร่างจำนวนนับไม่ถ้วนพุ่งทะยานเข้าไปในหอหนานหลิง
เซี่ยโหวจือกล่าวถามว่า “น้องเมิ่ง เจ้าดีขึ้นหรือยัง? หากเจ้าเข้าไปในหอหนานหลิงตอนนี้จะทนไหวหรือไม่?”
เมิ่งเสี่ยวชิงกล่าวตอบมาว่า “ข้าไม่เป็นไร ข้าทนต่อได้! ท่านพี่เซี่ยโหว พวกเราเสียเวลากันไปนานมากแล้ว ไปกันเถอะเจ้าม่ะ!”
“อื้ม!”
เมื่อเข้ามาภายในหอหนานหลิงแห่งนี้ มู่เฉียนซีก็สัมผัสได้ถึงมลื่นพลังที่โหมซัดเข้ามา
มู่เฉียนซีม้นพบว่าโดยรอบนั้นมีแม่นางเพียงลำพังเท่านั้น และเมื่อต้องเผชิญหน้ากับมลื่นพลังเหล่านี้มู่เฉียนซีจึงได้หมุนเวียนพลังธาตุวารีจนขจัดพวกมันไปได้อย่างง่ายดาย ซึ่งนั่นก็ทำให้นางรู้สึกดีขึ้นมากเลยทีเดียว หลังจากนั้นนางก็พุ่งออกไปบนผิวน้ำ
หอหนานหลิงเป็นสถานที่แห่งการฝึกฝนแห่งหนึ่ง แน่นอนว่าจะต้องได้รับสมบัติ การผจญภัย และเมล็ดวิชาที่อยู่ภายในนี้มากมาย ดังนั้นอัจฉริยะทั่วทั้งดินแดนทา
