ป เจ้าไม่โชคดีถึงเพียงนี้แน่!”
โล่ปฐพีหายไปแล้ว จากนั้นกำแพงดินก็ได้ปิดผนึกมู่เฉียนซีเอาไว้ในพื้นที่เล็ก ๆ อย่างกะทันหัน และพลังธาตุพฤกษาก็ได้แปรเปลี่ยนเป็นเถาวัลย์วิญญาณพุ่งเข้าโจมตีนาง
ดินโดยรอบสามารถกักขังธาตุวายุเอาไว้ได้ มู่เฉินซีจะต้องประสบกับความยากลำบากอีกครั้ง แน่นอนว่าครั้งนี้ตู๋กูล่างไม่มีทางปล่อยให้นางใช้กระบวนท่านั้นได้อีกแล้ว
“การผสมผสานกันของทักษะพลังธาตุดินและทักษะพลังธาตุพฤกษา ซึ่งทั้งสองธาตุนี้ไม่ถูกกับพลังของจอมภูตธาตุวายุอยู่แล้ว!”
“มู่เฉินซีถูกควบคุมโดยขั้วตรงข้ามเช่นนี้ เกรงว่าน่าจะหมดหนทางโต้กลับเหมือนก่อนหน้านี้แล้ว”
“……”
และตู๋กูล่างก็ได้กวัดแกว่งดาบใหญ่เล่มนั้นของเขา ให้ฟาดฟันเข้าใส่มู่เฉียนซีจากกลางอากาศ
“ฆ่ามันซะ!”
“มู่เฉินซี เจ้าตายไปได้แล้ว!”
มู่เฉียนซียืนอยู่ที่เดิมด้วยใบหน้าที่นิ่งสงบ ไม่หลบหลีก ไม่ป้องกัน และบนใบหน้าของนางกลับมีรอยยิ้มจาง ๆ ปรากฎอยู่
“มู่เฉินซีคงไม่ได้ตกใจกลัวจนโง่งมไปแล้วหรอกนะ!”
“นางจะยอมแพ้ไปทั้งอย่างนี้หรือ?”
“……”
ทันทีที่คิดว่ามู่เฉินซีใกล้จะถูกตู๋กูล่างฟันออกเป็นสองท่อนในไม่ช้านี้ เซี่ยโหวจือก็รู้สึกว่าความโกรธแค้นถูกระบายออกไปมากเลยทีเดียว
