มโกรธเกรี้ยวแล้ว “นายท่าน นายท่านให้ข้าออกไปกลืนกินมันเสียเถอะ มีอะไรถึงได้กำเริบเสิบสานถึงเพียงนั้นกัน เฮอะ!”
มู่เฉียนซีกล่าวปลอบมังกรเพลิงว่า “เจ้าสิ่งของไร้ค่านี่ ไม่ถึงขั้นต้องให้เจ้ามังกรเพลิงออกโรงเองหรอก ดูข้าก็พอแล้ว!”
“พลังวายุทำลาย ดาวกระจาย!”
“พลังวายุทำลาย ดับสูญ!”
“……”
ปัง ปัง ปัง!
ต่อมาการโจมตีและการหลบหลีกของมู่เฉินซีก็ทำให้ผู้คนต้องเวียนหัว ซึ่งสีหน้าของคุณหนูเซี่ยโหวก็ยิ่งโหดเหี้ยมมากขึ้นเรื่อย ๆ
สถานการณ์การต่อสู้สนามนี้อันตรายเป็นอย่างมาก หากไม่ทันระวังแล้วละก็ แม้แต่ผู้บำเพ็ญภูตพลังขั้นภูตศักดิ์สิทธิ์ที่อยู่ในสถานที่แห่งนี้ก็คงจะมาช่วยเหลือเอาไว้ไม่ทัน และอาจจะต้องถึงขั้นสูญเสียชีวิตเป็นแน่
ถึงสถานการณ์การต่อสู้จะอันตรายเป็นอย่างมาก แต่ทว่ามู่เฉียนซีกลับหลบหลีกได้โดยไร้ความเสี่ยงทุกครั้งไป
พวกเขาเหลือบมองไปที่อีกสองคนที่อยู่บนชั้นที่เก้า และดูเหมือนว่าพวกเขาไม่เป็นห่วงมู่เฉินซีเลยแม้แต่น้อย
หรือว่าพวกดูเหมือนจะสนิทสนมกัน แต่ความจริงแล้วมีความสัมพันธ์ที่ไม่ดีนัก
เหยียนและฉู่หลีจำเป็นที่จะต้องกังวลเรื่องใดกัน? แม้แต่ผู้บำเพ็ญภูตพลังขั้นภูตศักดิ์สิทธิ์ระดับต่ำยังเป็นไปได้ยากที่คิดจะทำร้
