เหยียนนั่งลงอย่างมีเสน่ห์ ส่วนมู่เฉียนซีดูเกียจคร้านอีกทั้งยังดูไม่มีสนใจอะไรเลยด้วยซ้ำ และมีเพียงฉู่หลีที่เหมือนคนไร้ตัวตนอย่างไรอย่างนั้น
งานชุมนุมอัจฉริยะในครั้งนี้ ทั้งสามคนนี้คืออัจฉริยะที่อยู่บนจุดสูงสุด
ซึ่งตู๋กูล่างกลับรู้สึกไม่พอใจเป็นอย่างมาก “การสมัครเพื่อทดสอบเล็ก ๆ น้อย ๆ นั่น เดิมทีแล้วมันมีค่าอะไรอย่างนั้นหรือ? มันไม่มีทางที่จะยืนยันความสามารถของคนคนหนึ่งได้เลยด้วยซ้ำ รอให้ถึงตอนแข่งขันแบ่งคะแนนก่อนเถอะ พวกเขาก็จะได้รู้ว่าตนเองนั้นโง่เขลาเพียงใด ตอนนี้ยิ่งภูมิใจมากเท่าไร หลังจากนี้ไปก็จะยิ่งอับอายมากเท่านั้น”
ซ่งหมิงเยว่กล่าวว่า “ข้าก็รู้สึกว่าการทดสอบของศิลาจารึกหนานหลิง ไม่สามารถที่จะตัดสินทั้งหมดได้เช่นกัน”
เมื่อทุกคนเข้าไปในสนามประลองแล้ว ลำดับต่อมาผู้ตัดสินก็เข้ามาในสนามประลอง
ในบรรดาพวกเขามีทั้งรองเจ้าสำนักของกองกำลังระดับสี่ ผู้พิทักษ์ของหอหนานหลิง และยังมีคุณชายจูเชว่ด้วย
พวกเขาได้ส่งคำเชิญไปยังผู้รับผิดชอบของหอหมอปีศาจด้วยเช่นกัน แต่ครั้งนี้คุณชายจูเชว่สะดวกที่จะเป็นผู้ช่วยจัดการให้แทน
เนื่องจากว่าในเวลานี้หอหมอปีศาจต้องขยับขยายต่อไป ฉะนั้นโม่ซวนจึงกำลังยุ่งวุ่นวายมาก!
