เปิดออก และสนามการประลองก็มีทั้งหมดเก้าชั้น
จากนั้นเขาก็เริ่มพูดถึงกฎของการประลองในครั้งนี้ขึ้นมา “การประลองในครั้งนี้ พวกเจ้าสามารถที่จะท้าทายคู่ต่อสู้คนใดก็ย่อมได้! อย่างเช่นคนที่อยู่ชั้นที่หนึ่งท้าทายคนที่อยู่ชั้นที่หนึ่ง เช่นนั้นเจ้าก็จะต้องประลองที่สนามประลองชั้นที่หนึ่ง หากเจ้าท้าทายชั้นที่สอง ก็ต้องไปชั้นที่สอง! โดยที่จะคำนวนตามอันดับที่สูงกว่าของทั้งสองฝ่าย”
“หากเจ้าท้าประลองสำเร็จ ก็สามารถแลกเปลี่ยนระดับป้ายหยกของอีกฝ่ายได้ หากคนที่อยู่ชั้นที่หนึ่งพ่ายแพ้การต่อสู้ ก็จะไม่มีสิทธิ์ในการแข่งขันต่อไปได้”
“และผู้ที่เหลืออยู่หนึ่งร้อยคนสุดท้าย ก็จะมีสิทธิ์ได้เข้าไปในหอหนานหลิง ส่วนการจัดลำดับ แน่นอนว่าต้องนับจากชั้นที่เก้าลงไปอยู่แล้ว”
“เวลานี้ การแข่งขันเริ่มขึ้นได้แล้ว!”
ทันทีที่คำพูดของผู้อาวุโสสิ้นสุดลง คนที่เตรียมตัวอย่างกระตือรือร้นเรียบร้อยแล้วเริ่มท้าทายคู่ต่อสู้ที่พวกเขาต้องการจะต่อสู้ด้วยทีละคน มีบางคนที่อุ่นเครื่องอยู่ที่ชั้นหนึ่ง และมีบางคนที่ท้าทายไปยังศัตรูที่อยู่ชั้นเหนือกว่า
ในเวลานี้ คนที่อยู่ชั้นแปดคนหนึ่งกล่าวขึ้นมาว่า “ตู๋กูล่าง กล้าออกมาสู้กันสักยกหรือไม่?”
ทุกคนต่าง