ทายตามอำเภอใจ
ในเวลานี้ เซี่ยโหวจือก็ลุกยืนขึ้นแล้วกล่าวว่า “เหยียนเหลียนเจีย ข้าต้องการที่จะท้าทายเจ้า เจ้ากล้ารับคำท้าหรือไม่?”
“มีสิ่งใดที่ข้าไม่กล้าบ้างเล่า?” ร่างสีแดงที่พราวเสน่ห์นั้นพุ่งขึ้นไปบนสนามประลองอย่างน่าหลงใหล ท่าทางที่น่าหลงใหลและทรงเสน่ห์เหลือล้นนั้นทำให้ผู้คนต่างก็รู้สึกคลั่งไคล้และเคลิบเคลิ้มไปกับมัน
ผู้คนต่างจ้องมองไปที่เหยียน และทำราวกับว่ามองไม่เห็นคุณหนูเซี่ยโหวอย่างไรอย่างนั้น ฉะนั้นคุณหนูเซี่ยโหวจึงพุ่งทะยานขึ้นไปอย่างเกรี้ยวกราด พลางกล่าวว่า “ข้าจะทำให้เจ้าอับอาย*ให้ได้ นางปีศาจจิ้งจอกนี่!”
เหยียนยิ้มอย่างมีเสน่ห์ “สวย*อย่างนั้นหรือ เดิมทีข้าน้อยก็สวยมากอยู่แล้วนะ!”
(*ที่ทั้งสองใช้คือคำว่า 好看 Hǎokàn มีความหมายว่า สวย แต่ก็สามารถใช้ในความหมายที่ว่า สนุก, ขายหน้า, อับอาย ได้เช่นกัน เป็นการเล่นคำ)
กริ๊ง กริ๊ง กริ๊ง!
เสียงกระดิ่งที่เต็มไปด้วยพลังอันทรงเสน่ห์นั้นดังก้องกังวานขึ้นมา เซี่ยโหวจือกล่าวอย่างเยาะเย้ยว่า “มันเป็นเพียงกลลวงลึกลับเท่านั้น คุณหนูเช่นข้าจะกลัวได้อย่างไร?!”
แต่ทว่าหลังจากเสียงกระดิ่งดังขึ้นสามครั้ง เซี่ยโหวจือก็ถูกทำให้ลุ่มหลงไปอย่างสิ้นเชิง และแทนที่จะโจมตี
