งศ์ตงหวง และแน่นอนว่ามีชื่อเสียงอยู่ไม่น้อยเลย
เนื่องจากรายชื่อถูกตั้งขึ้นเป็นครั้งแรก ฉะนั้นคนที่อยู่ในสิบอันดับแรกจะได้รับรางวัลพิเศษจากคุณชายจูเชว่ด้วย
ต่อมาเหล่าอัจฉริยะที่มาเมืองหนานหวางเพื่อเข้าร่วมงานชุมนุมในครั้งนี้ต่างก็พากันฮึกเหิมขึ้นมา จนทำให้จูเชว่งานยุ่งเป็นเท่าตัว
แต่ถึงอย่างไร ก่อนที่เขาจะทำการลงทะเบียนครั้งสุดท้าย เขาก็ได้แต่งกายด้วยชุดของสตรีที่ห่างหายไปเสียนาน จากนั้นก็ถอดหน้ากากออก และมุ่งหน้าไปยังเขาหนานหลิง
“ซีซี เจ้าจะไม่ไปเป็นเพื่อนข้าหน่อยจริง ๆ หรือ?” ดวงตาของสาวงามที่นุ่มนวลอ่อนโยน จ้องมองไปทางมู่เฉียนซีอย่างน่าสงสาร
มุมปากของมู่เฉียนซีกระตุกขึ้นเล็กน้อย “เจ้าก็ไม่ใช่ว่าจะไม่รู้ทางเสียหน่อย ยังต้องให้ข้าไปเป็นเพื่อนอีกหรือ?”
“แต่ว่าข้าอยากให้เจ้าไปเป็นเพื่อนด้วยนี่นา!”
มู่เฉียนซีจ้องมองไปทางจูเชว่แล้วกล่าวว่า “จูเชว่ เจ้าเคยสงสัยว่าเจ้าเกิดมาผิดบ้างหรือไม่? ใบหน้าที่เล็กได้รูปนี้ เสียงกังวานใสนี่ ให้เป็นผู้ชายเช่นนี้ถือว่าสวรรค์ไม่มีตาเลยจริง ๆ”
“ซีซี ข้าเป็นชายชาตรีจริง ๆ นะ!” จูเชว่กล่าวอย่างจริงจังเป็นอย่างมาก
หลังจากนั้นเขาก็ไม่ได้ก่อกวนมู่เฉียนซีด้วยท่าทางที่ตุ้งติ้งนี้อีก
