้อย
…
สถานที่การจัดการชุมนุมของดินแดนทางทิศใต้ในครั้งนี้ก็คือเมืองหนานหวาง
ในช่วงนี้ผู้คนก็พากันหลั่งไหลมายังเมืองหนานหวางมากยิ่งขึ้นเรื่อย ๆ เมื่อผู้คนที่เดินทางมาจากดินแดนอื่น ๆ ได้ยินถึงเหตุการณ์ของหอหมอปีศาจที่เกิดขึ้นในวันที่เกิดศึกครั้งใหญ่ในวันนั้น รวมไปถึงฝีมือการหลอมยาลูกกลอนของนักปรุงยาระดับเทพขั้นที่เก้าแล้ว พวกเขาก็ได้พากันมาซื้อยาลูกกลอนของหอหมอปีศาจในทันที
“ผลลัพธ์ยาลูกกลอนของหอหมอปีศาจนี่ดีมากจริง ๆ อีกทั้งยังบริสุทธิ์มาก ๆ อีกด้วย!”
“ผลลัพธ์ดีกว่ายาลูกกลอนที่ข้าเคยกินมาเสียอีก!”
“สมแล้วที่ท่านหมอปีศาจเป็นลูกศิษย์ของนักปรุงยาระดับเทพขั้นที่เก้า! น่าเสียดายที่ตอนนี้หอหมอปีศาจไม่ได้มาทำการค้าขายที่ดินแดนทางทิศตะวันตกเฉียงใต้!”
การชุมนุมในครั้งนี้นับว่าเป็นโอกาสดีที่จะได้โฆษณาตัวเอง โม่เฉียนซีจึงให้โม่ซวนใช้โอกาสนี้ตีเหล็กในช่วงที่ยังร้อนอยู่
ในช่วงที่หอหมอปีศาจยังไม่ได้ขยายการค้าขายไปทั่วทั้งดินแดนทางทิศใต้ของราชวงศ์ตงหวง นางก็จะใช้ช่วงเวลานี้ทำให้ชื่อเสียงแผ่ซ่านขจรขจายไปให้ไกลที่สุด เมื่อทำการขยับขยายการค้าขายในภายหลังจะได้ราบรื่นมากขึ้น
เมื่อมู่เฉียนซีต้องการจะเข้าร่วมการชุมนุมแลกเปลี่ยนของดินแดนทางทิศใต้ โม่ซวนก็ไม่อาจหยิบยื่นภาระไปให้นางได้ แล้ว ดังนั้นเขาจึงต้องทำงานต่อไปเพียงคนเดียว
ส่วนโม่ซวนก็ทำงานจนตัวเป็นเกลียวเลยเช่นกัน
สามวันให้หลัง จูเชว่ก็มารับมู่เฉียนซี
