คนจากสำนักหลางชิงก็พลันซีดเผือด “บัดซบ! มีคนขวางหูขวางตาเพิ่มมาอีกคนแล้ว ก็แค่คนที่อาศัยยาลูกกลอนขั้นเทวะในการบรรลุเท่านั้น ไม่มีทางเทียบกับฝ่าบาทได้หรอก”
โม่ซวนไม่เพียงแต่กลายเป็นผู้บำเพ็ญภูตพลังขั้นภูตศักดิ์สิทธิ์ระดับสามเท่านั้น แต่เขาก็สัมผัสได้ว่าพลังวิญญาณของตนเองนั้นก็เปลี่ยนเป็นแข็งแกร่งขึ้นเช่นกัน
หากว่าตอนนี้จะให้เขาหลอมยาขั้นศักดิ์สิทธิ์ออกมา ก็มั่นใจว่าเขาจะสามารถทำสำเร็จได้ถึงเจ็ดส่วนเลยทีเดียว
นิรันดร์รู้สึกว่า ถึงจะต่อสู้กับฉู่หลีไปก็ไร้ความหมาย เพราะอย่างไรก็ไม่อาจที่จะฆ่าคนผู้นี้จริง ๆ ได้ สุดท้ายแล้วเขา…
เขาจึงร่อนลงมาอยู่ข้างกายของมู่เฉียนซีพลางกล่าวว่า “ในเมื่อเจ้าหนูนั่นฟื้นตัวได้แล้ว เช่นนั้นศิษย์ที่รัก พวกเราลงไปเก็บกวาดเจ้าพวกขยะเหล่านั้นกันเถอะ!”
“ตกลง!” มู่เฉียนซีกล่าวพลางพยักหน้ารับ
ทันทีที่นิรันดร์โบกมือ อาณาเขตป่าดอกท้อแห่งสายลมก็หายวับไปในชั่วพริบตา
สายลมที่พัดผ่านไป ทำให้ดอกท้อปลิวว่อนไปในอากาศทั่วทั้งเมืองหนานหวาง
เมืองหนานหวางถูกปกคลุมไปกลีบดอกท้อสีชมพู ราวกับกำลังมีหิมะโปรยปรายลงมาอย่างไรอย่างนั้น
นิรันดร์ยังคงยืนอยู่กลางอากาศ และกวาดสายตามองไปยังทุกคนที่อยู่เบื้องล่าง
เขากล่าวว่า “ข้าผู้นี้คืออาจารย์ของหมอปีศาจ ทั่วทั้งปรภพนี้ หากผู้ใดกล้ามาแตะต้องสิ่งของของศิษย์รักของข้า จะต้องตายอย่างไม่ได้รับการให้อภัย!”
ตัวตนของท่านผู้นี้ ในที่สุดก็ปรากฏออกมาอ
