“ตอนนี้ข้าอยากจะฝังตัวเองแล้วนอนหลับไปสักสองสามหมื่นปี”
ในฐานะที่เขาเป็นนักปรุงยาที่เก่งกาจที่สุด การที่เสน่ห์ของเขาสู้เม็ดยาลูกกลอนขั้นเทวะเม็ดหนึ่งไม่ได้นั้น ช่างเป็นอะไรที่ทำร้ายจิตใจเขาเป็นอย่างยิ่ง
มู่เฉียนซีไม่มีทางปล่อยให้เขามีสภาพย่ำแย่ต่อไปอย่างแน่นอน นางจึงกระชากตัวนิรันดร์ขึ้นมาจากพุ่มดอกไม้ “นิรันดร์ เร็วเข้า!”
”หากเจ้าไม่ทำ ก็ลงไปช่วยตรงนู้น”
เมื่อจูเชว่รวมพลังกับไป๋เจ๋อแล้ว ก็เป็นพลังที่ไม่อาจดูแคลนได้ ทว่าสำนักหลางซิงก็เป็นผู้ที่มีอิทธิพลในดินแดนทางทิศใต้เช่นกัน
พวกเขายังมีมู่หลินหลางที่คอยสนับสนุนอยู่เบื้องหลัง ดังนั้นอิทธิพลของพวกเขาจึงไม่ธรรมดา
เมื่อประจวบรวมกับตระกูลตานที่รวบรวมอิทธิพลจากสำนักน้อยใหญ่ต่าง ๆ แล้ว ถึงแม้หอหมอปีศาจจะไม่ได้รู้สึกเกรงกลัว ทว่าก็เป็นความวุ่นวายและยุ่งยากอยู่ไม่น้อย
นิรันดร์ทอดมองไปยังมู่เฉียนซีแล้วกล่าว “ข้าจะหลอมยาก่อน แล้วค่อยไปช่วย!”
นิรันดร์ใช้ดวงตาอันพราวเสน่ห์ซึ่งมีประกายความเย็นชาแผ่ซ่านออกมาสาดส่องไปยังพวกไร้ค่าเหล่านั้น นิรันดร์ที่ล้มเหลวในการสารภาพรักก็รู้สึกโกรธเป็นอย่างยิ่ง คนเหล่านี้จึงถูกมองเป็นที่ระบายความโกรธของนิรันดร์ไปโดยปริยาย
ในขณะนั้นเอง คนเหล่านั้นก็สัมผัสได้ถึงความเย็นเฉียบที่วูบวาบไปทั่วร่างกายอย่างไร้สาเหตุ
ทว่าในตอนนี้ก็ไม่มีผู้ใดเก็บเอามาใส่ใจ และยังคงทำการโจมตีหอหมอปีศาจต่อไป
เมื่อเทียบกับพลังทำลายล้างของกา
