จฉาตาร้อนของหญิงสาวทั่วทั้งเมืองหนานหวางไปเสียแล้ว!
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “มาเทียบกับนัดพบอะไรกัน? ข้าชอบที่จะดูเจ้าหลอมยามากกว่า นิรันดร์”
“แม่ยอดรัก! ถึงอย่างไรข้าก็ไม่รีบร้อน ยาลูกกลอนขั้นเทวะเพียงพริบตาเดียวก็หลอมยาออกมาได้แล้ว อีกทั้งที่นี่ยังเป็นสถานที่ที่ชวนฝันมาก ๆ ศิษย์ที่รัก เจ้าไม่อยากทำอะไรสักหน่อยหรือ?”
“แม่ยอดรัก! ตั้งแต่ตอนที่เจ้าหาข้าพบในตอนแรก ในท่ามกลางผู้คนมากมายเหล่านั้น คนที่ข้าให้ความสนใจมีเพียงแค่เจ้าเท่านั้น และหลังจากที่ข้ายอมผูกพันธสัญญากับเจ้า เมื่อหัวใจเชื่อมถึงกัน ข้าก็อยากที่จะเติมเต็มความปรารถนาของเจ้า ทำให้เจ้ากลายเป็นนักปรุงยาที่เก่งกาจมากที่สุด แต่ทุกครั้งที่เห็นเจ้าชอบจิ่วเยี่ยถึงเพียงนั้น ข้าโมโหมากจนอยากที่จะฆ่าเขาทิ้งไปเสียจริง ๆ…”
“ทุกครั้งที่ข้าเห็นเจ้าได้รับบาดเจ็บ ข้า…”
คำหวานของนิรันดร์ในฐานะที่เป็นผู้ช่ำชองด้านความรัก คำพูดของเขานั้นซาบซึ้งใจมาก อีกทั้งเมื่อรวมกับวิวทิวทัศน์ที่สวยสดงดงามถึงเพียงนี้ ไม่ว่าจะเป็นหญิงสาวคนไหนก็สามารถตกลงไปในหลุมพรางแห่งความรักได้ทั้งนั้น
“คนที่หยิ่งยโสเช่นข้าสามารถทำให้หญิงสาวทั่วทั้งโลกมาตกหลุมรักและหลงใหลในตัวข้าได้ ข้าที่เที่ยวเล่นอยู่บนโลกมนุษย์มาโดยตลอดไม่เคยหวั่นไหวมาก่อน แต่ทว่าคราวนี้…ยอดรัก บางทีข้า…บางที…”
ร่างสีดำร่างหนึ่งบุกเขาไปในป่าดอกท้อแห่งนั้น เกาะป้องกันวายุได้ถูกพลังแห่งความมืดทำลายจนแตกกระจา
