ักดิ์สิทธิ์? เป็นไปไม่ได้ ข้าไม่เชื่อว่าเจ้าจะสามารถกลั่นยาลูกกลอนระดับขั้นศักดิ์สิทธิ์ออกมาได้”
ในฐานะที่เป็นคุณหนูใหญ่แห่งตระกูลตานของดินแดนทางทิศใต้ นางมีทรัพยากรที่ดีที่สุด มีอาจารย์ที่ให้การชี้แนะที่ดีที่สุด นางคือนักปรุงยาที่เก่งที่สุดในบรรดาวัยหนุ่มสาวของดินแดนทางทิศใต้นี้อย่างไม่มีข้อโต้แย้ง
แล้วจะให้นางเชื่อได้อย่างไรว่าเด็กสาวตัวน้อย ๆ ผู้นี้จะเก่งกาจมากกว่านาง!
นางยื่นมือที่เลอะเปรอะเปื้อนไปด้วยขี้เถ้าสีดำนั้นไปคว้าตัวมู่เฉียนซีไว้ ผลปรากฏว่ามู่เฉียนซีสามารถหลบหลีกได้อย่างรวดเร็ว
“เข้าใจอะไรผิดหรือเปล่า! เจ้าเด็กน้อยคนนี้เป็นเพียงผู้บำเพ็ญภูตพลังขั้นมหาจักรพรรดิแห่งภูตระดับเจ็ดเท่านั้น!”
“คงจะมองผิดไปแน่ ๆ ผู้บำเพ็ญภูตพลังขั้นมหาจักรพรรดิแห่งภูตจะสามารถกลั่นยาลูกกลอนระดับขั้นศักดิ์สิทธิ์ออกมาได้อย่างไร? เป็นไปไม่ได้กระมัง!”
“ในเมื่อเรื่องมันเกิดขึ้นอยู่ตรงหน้า นอกจากจะต้องเชื่อแล้วจะทำอย่างไรได้?”
คุณหนูตานรู้สึกโกรธเป็นอย่างยิ่ง “เอายาลูกกลอนที่เจ้ากลั่นออกมาให้ข้า”
ถึงแม้คุณหนูตานจะเป็นผู้บำเพ็ญภูตพลังขั้นปราชญ์แห่งภูตระดับเจ็ด ทว่าก็ยังจับตัวมู่เฉียนซีไม่ได้อยู่ดี
มู่เฉียนซีกล่าว “ทำไมต้องให้เจ้าด้วย? ข้าจะต้องให้ผู้ตัดสินสิจึงจะถูก!”
ทันใดนั้นนางก็มาปรากฎตัวเบื้องหน้าผู้ตัดสินอย่างรวดเร็ว
เมื่อผู้ตัดสินทำการตรวจสอบอย่างรวดเร็ว จากนั้นผู้ตัดสินจึงจะกล่าวด้วยสีหน้ายิ้ม
