แล้วก็จริงดังนั้น เพราะว่าหลังจากนั้นไม่นานยาลูกกลอนของนางก็ไม่เหลือแม้แต่เม็ดเดียว
“ข้าไม่มียาลูกกลอนเหลืออยู่แล้ว!” คุณหนูตานกล่าว
“อ้อ! งั้นวันนี้ข้าก็พอแล้ว เช่นนั้นค่อยหาซื้อต่อพรุ่งนี้ก็แล้วกัน หวังว่าคุณหนูตานจะมาเร็วสักหน่อยนะ!” มู่เฉียนซีกล่าวด้วยสีหน้ายิ้มกรุ่มกริ่ม
คุณหนูตานอยากจะสังหารมู่เฉียนซีทิ้งไปเสีย เหตุใดท่านพ่อต้องกำหนดเวลาเป็นสามวันไม่ใช่หนึ่งวันด้วยนะ
“มันแน่นอนอยู่แล้ว! พรุ่งนี้ข้าจะเตรียมยาลูกกลอนมาให้มากพอ ให้แม่นางมู่ซื้อได้เท่าที่อยากซื้อเลย!” คุณหนูตานกล่าวตอบ
มู่เฉียนซีไม่ได้กลับไปที่หอหมอปีศาจ นางไปพักที่โรงเตี๊ยมแห่งหนึ่งแทน
ข่าวลือที่ในวันนี้มีนักปรุงยาผู้มากฝีมือระดับศักดิ์สิทธิ์ปรากฏตัวขึ้น แล้วเอาชนะคุณหนูใหญ่ตระกูลตานไปอย่างทิ้งห่างก็ได้แพร่สะพัดออกไปอย่างรวดเร็ว พวกเขารู้สึกประหลาดใจและสงสัยในคนผู้นั้นเป็นอย่างยิ่ง ทว่าก็ไม่มีผู้ใดสืบหาความเป็นมาเป็นไปของนางได้
อย่างไรเสียก็มีจูเชว่ผู้รอบรู้ข่าวสารคอยขัดขวางอยู่ หากสามารถให้คนเหล่านั้นสืบหาความเป็นมาเป็นไปของมู่เฉียนซีได้ เช่นนั้นเขาก็คงไร้ประโยชน์เต็มที
ตระกูลตานเองก็เช่นกัน คุณหนูตานกล่าว “แต่ข้ารับรองได้ว่านางจะต้องมีความเกี่ยวข้องกับจูเชว่อย่างแน่นอน”
“หรือคุณชายจูเชว่จงใจเจาะจงตระกูลตานของเรา ชอบยุ่งเรื่องของผู้อื่น พวกเราสืบรู้แล้วว่านางพักอยู่ที่โรงเตี๊ยมใด คิดจะเอาเปรียบตระกูลตานของเราอย
