หลางเสียอีก”
จูเชว่และไป๋เจ๋อเห็นด้วยกับครึ่งประโยคแรกที่เขากล่าวมา ทว่าครึ่งประโยคหลังนั้น พวกเขาไม่เห็นด้วยอย่างแน่นอน
“มังกรวารีจงบังเกิด!”
“เพลิงสังหารซิวหลัว!”
นอกจากพลังวิญญาณธาตุวายุที่มู่เฉียนซีมีแล้ว นี่ก็เป็นครั้งแรกที่นางได้นำพลังวิญญาณธาตุทั้งสามออกมาใช้ในการต่อสู้
เป็นการใช้พลังวิญญาณที่ค่อนข้างมหาศาล ทว่าก็ทำให้การต่อสู้เป็นไปด้วยความถึงอกถึงใจเป็นอย่างยิ่ง
นิรันดร์สัมผัสได้ว่าพลังของมู่เฉียนซีได้ระเบิดไปถึงระดับสูงสุดแล้ว อีกทั้งยังเป็น…
“เวรเอ้ย!” เขาก่นด่าด้วยน้ำเสียงเคร่งขรึม ก่อนจะทำการโจมตีออกไปอย่างรวดเร็ว
“ก็แค่ไอ้ชั่วสองตัวเท่านั้น เกะกะน่ารำคาญจริง ๆ!”
สีหน้าของจิ่วจวนย่ำแย่เป็นอย่างยิ่ง นิรันดร์ไม่ได้เพียงแค่ก่นด่าฉีฉยงนั่นเท่านั้น แต่ยังด่าว่าเขาอีกด้วย
“ข้าไม่มีทางปล่อยให้เจ้าทำให้หานต้องเสียเรื่องหรอก ข้าจะต้องหยุดเจ้าไว้ให้ได้” จิ่วจวนกล่าวด้วยน้ำเสียงเคร่งขรึม
แน่นอนว่านิรันดร์ไม่ใช่คนที่จะจัดการได้ง่าย ๆ จิ่วจวนจึงเริ่มยั่วยุให้นิรันดร์โกรธ
“เจ้าก็คอยอยู่เคียงข้างเจ้านายของเจ้ามานานแล้ว เหตุใดเจ้าจึงไม่ทำให้เจ้านายของเจ้ารักเจ้าจริง ๆ เสียทีล่ะ มิหนำซ้ำเจ้ายังยอมให้นา
