บเอาเจ้านายที่โง่เง่าแสนปัญญาทึบเช่นนี้มาได้ เจ้า…ทำให้ข้าโมโหเหลือเกิน…”
“ฮือออออ! ข้ายังอยากจะเจอหน้านายท่านอยู่นะ”
จูเชว่ที่ไล่ตามมู่เฉียนซีไปกล่าวขึ้นมาว่า “ซีซี เป่ยกงจั๋วไม่ใช่คนที่ทำอะไรไม่รอบครอบ ต้องไม่ใช่แน่นอน... ที่จริงแล้วต้องเกิดปัญหาตรงไหนเป็นแน่! ที่เขาทำเช่นนี้ มันจะเป็นผลดีต่อเขาตรงไหนกัน?”
ดูท่าทางแล้ว จิ่วจวนก็ไม่อาจที่จะสกัดกั้นเจ้าสิ่งนี้ได้ และดูเหมือนว่าเหล่าองครักษ์ของเป่ยกงจั๋วนั้นจะไร้ประโยชน์ไปอย่างสิ้นเชิง
“ซีซี ตามหลักแล้วสถานการ์ที่อันตรายเช่นนี้ ไม่ใช่มีเพียงแค่เหล่าองครักษ์ในที่แจ้งที่จะต้องลงมือคุ้มครองเขาเท่านั้น แต่ยังมีองครักษ์ที่แอบซ่อนเอาไว้อีก นี่มันจะผิดปกติเกินไปแล้ว เขาอยากจะทำอะไรกันแน่?”
เขาที่ได้รับการแลกเปลี่ยนข้อมูลเรื่องของเป่ยกงจั๋วมานานหลายวัน จนถือได้ว่าเข้าใจคนผู้นี้อยู่บ้าง แต่ทว่าการกระทำเช่นตอนนี้ ทำให้เขาไม่เข้าใจมันเลยอย่างสิ้นเชิง
มู่เฉียนซีกำหมัดแน่นพลางกล่าวว่า “บางทีข้าอาจจะเข้าใจแล้วว่าเขาต้องการที่จะทำอะไรกันแน่”
ปัง!
ลมกรรโชกแรงพัดผ่านเข้ามา และด้วยเพราะจิ่วจวนคุ้มครองได้ไม่ดีเท่าที่ควร ทำให้บนร่างกายของเป่ยกงจั๋วมีเลือดออกมาจำนวนมา
