ที่ถูกพืชพันธ์สีเขียวสดประดับประดาไว้อย่างสวยงาม ทุกๆที่ล้วนมีเถาวัลย์สีเขียวเลื้อยพันไปทั่ว
“อยู่ตรงนั้นไง!”
พวกเขาเดินเข้าไปในบริเวณนั้น เมื่อเข้าไปในสิ่งก่อสร้างนั้นแล้ว ภายในก็มืดสลัว ทว่าพลังของทุก ๆ คนก็ไม่ได้ต่ำเตี้ยเรี่ยดินแต่อย่างใด แน่นอนว่าพวกเขาต้องสัมผัสได้ถึงบางสิ่งบางอย่างของที่นี่ได้อย่างแน่นอน
สถานที่แห่งนี้ก็ถูกเถาวัลย์พันเกี่ยวไว้โดยรอบเช่นกัน ราวกับเป็นป้อมปราการอันแข็งแรงสีเขียวขนาดใหญ่ก็มิปาน
มีเส้นทางที่ทอดยาวลึกเข้าไปเส้นทางหนึ่ง เป่ยกงจั๋วไม่คิดลังเลที่จะเดินเข้าไปแม้แต่น้อย เนื่องจากมีหม้อเก้าวิญญาณหวนคืนคอยนำทาง ทำให้เขาไม่รู้สึกลังเลแม้แต่น้อย
ไม่นานนักพวกเขาก็ได้เดินทางมาถึงสุดทางเดิน เป่ยกงจั๋วชี้ไปยังที่แห่งหนึ่งแล้วกล่าว “แหวกเถาวัลย์เหล่านี้ออกไปให้หมด!”
“ขอรับองค์รัชทายาท!”
เมื่อเถาวัลย์สีเขียวอันหนาแน่นเหล่านี้ถูกแหวกออกไปแล้ว เบื้องล่างก็ปรากฎโคลนตมขึ้น
เชาจึงออกคำสั่งต่อไป “ขุดออกมา!”
เมื่อขุดจนมีระยะทางลึกลงไปในระดับหนึ่งแล้ว รอบโดยบริเวณก็มีแสงสีเหลืองทองอร่ามสาดส่องไปทั่วทุกสารทิศ
จูเชว่กล่าวด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม “ว้าว! ของล้ำค่า! แสงสีทองส่องประกายระยิบระยับเชีย
