ๆ น้อยกับสำนักหลินเยว่และสำนักหลางซิงแล้วมันแตกต่างออกไปอย่างสิ้นเชิงเลยนะ” มู่เฉียนซีขมวดคิ้วมุ่น
ไม่ว่ามู่เฉียนซีจะมีพรสวรรค์เพียงใด แต่ทว่าในสายตาของคนระดับสูงของสำนักหลินเยว่ก็มองว่านางเป็นเพียงแค่คนธรรมดาคนหนึ่ง แต่ทว่าเป่ยกงจั๋วนั้นไม่เหมือนกัน เพราะเขานั้นพยายามที่จะกำจัดนางทิ้งด้วยพลังทั้งหมดของเขา
ฉู่หลีกล่าวว่า “ข้าสามารถปกป้องศิษย์น้องได้!”
คำตอบของฉู่หลีนั้นหนักแน่นเป็นอย่างมาก และมู่เฉียนซีก็ไม่อาจที่จะโน้มน้าวเขาได้
“ท่านก็ต้องปกป้องตัวเองด้วย” มู่เฉียนซีกล่างอย่างเคร่งขรึม
จูเชว่กล่าวว่า “ซีซี พวกเราควรจะออกเดินทางได้แล้ว! มิเช่นนั้นจะช้ากว่าเป่ยกงจั๋วไปก้าวหนึ่ง”
“ได้! ไปกันเถอะ!”
พาหนะที่ใช้ในครั้งนี้เป็นสัตว์เทพที่บินได้ ด้วยความรวดเร็วฉับไว ทำให้เพียงไม่นานก็พุ่งทะยานมาจนถึงเขตสัตว์ร้ายที่อยู่ทางใต้สุดของราชวงศ์ตงหวงแล้ว
เมื่อไปถึงส่วนที่อยู่ริมสุดของเขตสัตว์ร้าย ก็มีสัตว์วิญญาณจำนวนนับไม่ถ้วนพุ่งเข้ามาโจมตี ซึ่งแต่ละตัวก็ได้ต่อสู้อย่างดุร้ายสมชื่อมาก ๆ
“คุณชาย ควรร่อนลงได้แล้วขอรับ! มิเช่นนั้นจะกลายเป็นเป้าเคลื่อนที่ให้ถูกล้อมโจมตีเอาได้”
“ตกลง เช่นนั้นก็รีบร่อนลงเร็วเข้า!”
