้เป่ยกงจั๋วรู้สึกแปลกประหลาดเล็กน้อย
เขากล่าวอย่างเย็นชาว่า “ฉู่หลี!”
มู่เฉียนซีกล่าว “ฉู่จิ่ว!”
“ทั้งสองท่านเป็นศิษย์พี่ศิษย์น้องกันหรือ?” กลิ่นอายของทั้งสองนั้นใกล้เคียงกันเป็นอย่างมาก ซึ่งดูแล้วน่าจะมีความสัมพันธ์ที่ดีมากเลยทีเดียว
ฉู่หลีกล่าวอย่างเฉยเมยว่า “อืม!”
จากนั้นเขาก็ทำท่าคร้านที่จะสนใจเป่ยกงจั๋วออกมา และนั่นก็ทำให้องครักษ์ของเป่ยกงจั๋วผู้นั้นเดือดดาลขึ้น
“บังอาจนัก ไม่คิดเลยว่าจะไร้มารยาทกับองค์รัชทายาทถึงเพียงนี้”
จูเชว่กล่าวด้วยรอยยิ้มว่า “คนผู้นี้มีนิสัยเฉยเมยเช่นนี้อยู่แล้ว และเขาก็ทำเช่นนี้กับทั้งข้าและไป๋เจ๋อด้วยเช่นกัน เฮ้! ถึงอย่างไรพวกเราก็รู้จักกันมาตั้งนานแล้ว องค์รัชทายาทเป่ยกงเป็นผู้ที่ใจกว้างมาตลอด คงจะไม่ถือสาหรอกใช่หรือไม่?”
