่นนั้นก็พยายามอย่าทำการต่อสู้ก็แล้วกัน นำกำลังคนไปให้พร้อม ข้าเกรงว่ากำลังของพวกเขาคงจะไม่ได้อ่อนแออย่างที่คิด”
“มันแน่นอนอยู่แล้ว ครั้งก่อนข้าเคยผิดพลาด ครั้งนี้ข้าจะไม่มีวันผิดพลาดเป็นครั้งที่สองอีก” เป่ยกงจั๋วกำหมัดไว้แน่น
“ดินแดนซวนเทียนเป็นแผ่นดินของข้า เจ้าไม่มีวันหนีรอดไปได้หรอก มู่เฉียนซี” เป่ยกงจั๋วกระตุกยิ้มมุมปากด้วยท่าทางกระหยิ่มใจเป็นอย่างยิ่ง
แน่นอนว่านิรันดร์ต้องคาดเดาการตอบสนองของหม้อเก้าวิญญาณหวนคืนได้อย่างไม่ต้องสงสัย
นิรันดร์กล่าว “ศิษย์ที่รักข้าสั่งให้เสี่ยวอู่แผ่ซ่านกลิ่นอายออกไปเล็กน้อย เจ้าจอมหักหลังนั่นจะต้องสามารถสัมผัสได้ในทันที ถึงเวลานั้นพวกเราก็อาจจะได้พบพวกเขาก็ได้ เจ้าก็น่าจะได้เจอกับเป่ยกงจั๋วด้วยเช่นกัน”
การเคลื่อนไหวของนิรันดร์ในครานี้เป็นการแหวกหญ้าให้งูตื่นอย่างไม่ต้องสงสัย
แต่เพื่อไม่ให้ศิษย์ที่รักของเขาต้องคอยเป็นห่วงกู้ไป๋อีอยู่ทุกวี่วัน เจ้างูตัวนี้ก็ต้องถูกปลุกให้ตื่นขึ้นด้วยความจำเป็น
มู่เฉียนซีกล่าว “หากเป่ยกงจั๋วไม่ได้ไปมาด้วยตัวเอง แม้ปกระทั่งหม้อเทพนิรันดร์ก็ไม่ต้องการแล้ว เช่นนั้นก็แสดงว่าเค้าคงจะตกอยู่ในสถานการณ์ที่ไม่ดีมาก ๆ”
