“ตอนที่อยู่ในเมืองโบราณซางหลันพวกเจ้าได้รับอะไรมาบ้าง?” มู่เฉียนซีกล่าวถาม
“นอกจากสมุนไพรวิญญาณและอาวุธวิญญาณเหล่านี้แล้วก็ไม่มีของอะไรที่พิเศษเลยขอรับ” เขากล่าวตอบ
เหยียนคลี่ยิ้ม “เช่นนั้นที่พวกเขาแสร้งทำเป็นภาคภูมิใจเสียเต็มประดานั่น ที่แท้ก็ทำเป็นหน้าใหญ่ใจโตกันเท่านั้นสินะ ที่พวกเจ้าเข้าไปยังเมืองโบราณซางหลันก็ต้องมีเป้าหมายอยู่แล้ว! ที่จริงแล้วเข้าไปเพื่ออะไรกันแน่?”
“เป้าหมายของพวกเขาก็คือผลอายุวัฒนะ เนื่องจากฝ่าบาทใกล้จะจัดงานอายุยืนแล้ว องค์หญิงของพวกเราในฐานะพระราชธิดาแน่นอนว่าจะต้องเตรียมของเล็ก ๆ น้อย ๆ ไปถวายอยู่แล้ว และผลอายุวัฒนะก็เป็นหนึ่งในนั้น แต่ทว่าที่เมืองโบราณซางหลันแห่งนี้กลับไม่มีผลอายุวัฒนะ ฉะนั้นข้อมูลของพวกเราน่าจะผิดพลาด”
เหยียนยิ้มเย้ยหยัน “ดูเหมือนว่างานอายุยืนจะเหลือเวลาอีกไม่มากแล้วสินะ! มู่หลินหลางถึงได้เตรียมการเร็วถึงเพียงนี้ ช่างเป็นลูกที่กตัญญูเสียจริง ๆ เลย”
“บังอาจนัก! ไม่คิดเลยว่าเจ้าจะกล้าไม่เคารพฝ่าบาทหลินหลางถึงเพียงนี้!”
ปึก!
เหยียนตรงเข้าไปเหยียบบนหน้าอกของเขา “ก็ข้าไม่เคารพ แล้วเจ้าคิดว่าตอนนี้เจ้ามีความสามารถพอจะจัดการข้าได้เช่นนั้นหรือ?”
เหยียนค่อนข้างที่