าอย่างนั้นหรือ? ช่างรนหาที่ตายเสียจริง!”
“พวกเจ้าทั้งสองคิดว่าจะสามารถขวางพวกเราไว้ได้นานแค่ไหนหรือ?”
“……”
คนของสำนักหลางซิงเดือดดาลขึ้นมา หลังจากนั้นก็เปิดการโจมตีอย่างน่าสะพรึงกลัว
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “เสี่ยวโม่โม่ พวกเราก็ไปกันเถอะ!”
“เจ้าค่อย ๆ กินไปเถิด แต่เมื่อพูดแล้วว่าจะช่วยก็อย่าคิดที่จะไม่ลงมือเชียวล่ะ”
ในตอนที่หงส์ตัวนั้นถูกเปลวเพลิงสีดำสนิทห่อหุ้มจนลอยขึ้นไปอยู่กลางอากาศ มู่เฉียนซีก็พุ่งทะยานออกไปเช่นกัน
“สัตว์เทพหงส์ เป็นสายเลือดที่แข็งแกร่งมากที่สุด! นึกไม่ถึงเลยว่าจะถูกแม่สาวน้อยผู้นั้นผูกพันธสัญญาไปแล้ว” ผู้บำเพ็ญภูตพลังขั้นภูตศักดิ์สิทธิ์ระดับสูงคนหนึ่งพุ่งทะยานขึ้นไปกลางอากาศ และความละโมบก็ปรากฏขึ้นภายในแววตาที่มองไปยังหงส์ตัวนั้น
หากไม่ใช่เพราะต้องการที่จะลงมือสังหารผู้เฒ่าสองสามคนนี้อยู่ เขาคงจะลงมือแย่งสัตว์เทพหงส์ตัวนี้มาไว้ในมือทันทีแล้ว
เขาสั่งว่า “อย่าฆ่านางเด็กน้อยกับเจ้าสัตว์เทพหงส์ตัวนั้น ข้าต้องการมัน”
“ขอรับ! ท่านผู้อาวุโสสูงสุด”
แต่ทว่า เสี่ยวโม่โม่จะยอมให้จับได้อย่างง่ายดายได้อย่างไรกัน อีกทั้งมู่เฉียนซีก็ไม่ใช่คนที่จะสามารถรับมือได้ง่ายอีกด้วย
ผู้ที่มาจัดการกั