ี่ลงมือสังหารผู้คนยังสงบนิ่งได้ถึงเพียงนั้นอีก และดูเหมือนว่าในสายตายของเขา คนเหล่านี้เป็นเพียงแค่ของเล่นอย่างไรอย่างนั้น
นิรันดร์ชำเลืองมองพลางกล่าวด้วยรอยยิ้มว่า “นางปีศาจจิ้งจอก เจ้าไม่รู้ถึงความเก่งกาจของข้าละสินะ! ในเมื่อเจ้ารู้แล้วก็ออกห่างจากศิษย์ที่รักของข้าไปไกล ๆ หน่อย มิฉะนั้นหากข้าไม่พอใจอาจจะทำให้เจ้าตายอย่างน่าเวทนายิ่งกว่าพวกมันก็เป็นได้”
เหยียนไม่ใช่คนที่ขี้ขลาดเช่นกัน นางกล่าวพลางคลี่ยิ้มอย่างเจิดจรัสว่า “น้องซีเอ๋อร์จะไม่ยอมปล่อยให้ข้าตายอย่างแน่นอน เช่นนั้นข้าไม่กลัวเจ้าหรอก”
“เจ้าจะลองดูหรือไม่เล่า?” สายลมที่อยู่บริเวณโดยรอบเปลี่ยนเป็นอันตรายขึ้นมาทันที
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “ถามเจ้าผู้นี้ก่อนว่าสถานการณ์ข้างในเมืองโบราณซางหลันนั้นเป็นเช่นไรบ้าง?”
แววตาที่อันตรายมากมายจ้องมองไปที่คนผู้นั้น และมันก็ทำให้เขาไม่อาจแสร้งตายได้อีกต่อไป จากนั้นจึงได้ลืมตาพลางกล่าวอย่างสั่นเทาว่า “อย่าฆ่าข้า! อย่าฆ่าข้าเลย พวกท่านต้องการรู้เรื่องอะไร ขอเพียงแค่ข้ารู้ข้าจะบอกท่านแน่ ต้องบอกท่านแน่นอน!”
